.               متبرک باد نام تو!در رویدادی نادر، یکی از شبکه‌های تلویزیونی ج.ا در تاریخ هفتم دی‌ماه ١۴٠۴ و   در پی مرگ بهرام بیضایی، فیلم سینمایی "باشو غریبهٔ کوچک" را نمایش داد؛ فیلمی درخشان، تأثیرگذار و پر از ایماژ و استعاره و بیان تصویری با زمینه‌ای از جنگ ایران و عراق و نمایش عاطفیِ گوشه‌ای از پیامدهای آن رویداد بر  زندگی دو خانواده از جنوب و شمال ایران. دوستداران سینما و به‌ويژه  علاقه‌مندان به آثار هنریِ برتر، اغلب بارها این فیلم را دیده‌اند، اما هر بار که دیده شود همان طراوت و تازگی آغازین را دارد، بلکه وجوه تازه‌ای از زیبا‌یی‌ها و ظرایف هنری آن آشکار می‌شود. بیضایی به سبب پیشینهٔ پر بارش در نویسندگی و کارگردانی تئاتر  و  سینما، در این فیلم هم تلفیقی موفق از شیوه‌ها و شگردهای نمایشی و سینمایی را  ارائه می‌دهد که در بسیاری از موارد در جلوه‌های فورماتیک و استعاری خود را نشان می‌دهند.  تأثیر این جلوه‌های هنری بارها اشک بر  چشمان بینندهٔ حساس و علاقه‌مند به سرنوشت ایران و ایرانی می‌آورد و جان و روان او را پالوده و پاکیزه می‌کند. این همان حالتی است که ارسطو آن را کتارسیس نامیده و معنایش پالایش و تزکیهٔ روح است که دیدن هر اثر هنری اصیل در بیننده ایجاد می‌کند.   در این ناهاربازارِ انبوه سریال‌ها و فیلم‌هایی که یا آکنده از خشونت و بددهنی و خون و خیانت‌ و تأثیرات سوء و مخرب‌اند، و یا سراپا لودگی و سطحی‌نگری که دست‌اندکارانشان جز به بازار فروش و گیشه نمی‌اندیشند، دیدن آثاری همچون باشو به‌راستی روح و روان را از انبوه پلشتی‌ها و پلیدی‌ها شستشو می‌دهد و جان را پالوده و پاکیزه می‌کند. درود بر بیضایی بزرگ، روزی که زاده شد، و روزی که درگذشت. متبرک باد نام تو، مرد!سعید شیری@barsakooyesokoot