🔴 قانون‌گذاری در سایه؛ زنان در حاشیه تصمیم✍🏻 فاطمه باباخانی-فعال مدنی حوزه زنان📌با وجود مطرح‌شدن دوباره لایحه حمایت از زنان در برابر خشونت و وعده‌های دولت و مجلس درباره تصویب آن، محتوای نسخه نهایی لایحه برای کنشگران و متخصصان این حوزه روشن نیست. دسترسی به متن لایحه عملا فراهم نشده و آنچه شنیده می‌شود، بیشتر مبتنی بر روایت‌های غیررسمی است؛ ابهامی که خود نشانه‌ای نگران‌کننده در روند قانون‌گذاری محسوب می‌شود.📌این ابهام برای خانه‌های امن غیردولتی، مددکاران اجتماعی و کنشگرانی که سال‌ها با واقعیت خشونت علیه زنان مواجه بوده‌اند، بسیار جدی‌تر است. تجربه‌های عینی این گروه‌ها نشان می‌دهد خشونت مبتنی بر جنسیت در ایران بارها به فجایع آشکار و مرگ‌بار انجامیده و نبود قوانین حمایتی مؤثر، به بازتولید این چرخه انجامیده است.📌خشونت گسترده علیه زنان، کمبود خانه‌های امن فعال و فشارهای فزاینده بر خانه‌های امن غیردولتی، زنان بسیاری را در معرض خطر جانی قرار داده است. بسته‌شدن تدریجی این خانه‌ها، هشدارها را از مرحله نگرانی عبور داده، اما همچنان فعالان این حوزه از محتوای لایحه بی‌خبرند و پشت درهای بسته نگه داشته شده‌اند.📌با وجود تأکید رسمی بر ضرورت مشارکت زنان و جامعه مدنی در قانون‌گذاری، در عمل چنین مشارکتی درباره این لایحه رخ نداده است. کنشگران و تیم‌های تخصصی خانه‌های امن، نه در فرایند اصلاح متن حضور داشته‌اند و نه امکان نقد و اظهار نظر یافته‌اند؛ نادیده‌گرفتن تجربه زیسته این بخش، قانون‌گذاری را به اقدامی در خلأ تبدیل می‌کند.📌ابهام در تعریف خشونت، حدود مداخله و سازوکارهای حمایت و خروج امن از چرخه خشونت، می‌تواند به تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای و تضعیف حمایت‌ها منجر شود. اگر قانون، واقعیت خشونت و دانش انباشته جامعه مدنی را نادیده بگیرد و مشارکت را به پس از تصویب موکول کند، هرچند تصویب شود، اما کارآمد نخواهد بود و اعتماد جامعه مدنی را بیش از پیش تضعیف خواهد کرد.👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.👉🏻 @BashgaheZanan 👈🏻