ما زنده‌ایم آری به شوق یار بودن خونخواه بودن ، بعد از این مختار بودن این آخرین دیداره ، چشم اشکریزم آقا خداحافظ ، خداحافظ عزیزم #بایدبرخاست 🇮🇷 بسیج دانشجویی دانشکده توانبخشیاین‌ روز‌ها، سنگین‌ترین، غم‌انگیزترین و در عین حال، تکان‌دهنده‌ترین روزهای عمرمان بود؛ روزهایی که در آن‌ها معنای واقعیِ فقدان را با تمام وجود لمس کردیم. آنچه قرار بود وداعی آرام باشد، به شعله‌ای از سوگ بدل شد؛ گویی تازه در این میان، درک کرده‌ایم که چه ستونِ استواری را از دست داده‌ایم…ما، لبریز از حسرتیم ؛ حسرت‌هایی که همچون تیغ بر جانمان می‌نشینند:حسرتِ یک دیدارِ دوباره، حسرتِ دفاع از شما، و حسرتِ شناختِ عمیق‌تر از آن‌که بودید…بی‌آن‌که بتوانیم دوباره زمزمه کنیم: «جانم فدایت»؛بی‌آن‌که بار دیگر در سپیده‌دمِ عید فطر، پشت سرتان به نماز بایستیم؛بی‌آن‌که دوباره دعای قنوتِ «اهل الکبریاء و العظمه» را در قنوت نماز بخوانیم؛حسرتِ شنیدنِ کلامتان و حسرتِ این که چرا در این همه سال، آستانِ رهبری را نیافتیم و نامه‌ای برای رهبرمان ننوشتیم…حسرتِ عکاسِ بیت‌رهبری بودن، حسرتِ داشتنِ حتی یک یادگاری کوچک از شما؛ و هزاران حسرتِ دیگر که نامی ندارند…این سه روز را تنها برای یک التماس گذراندیم: «آقا، ما را ببخش.»ببخش به‌خاطر تمام بی‌تفاوتی‌ها، به‌خاطر سکوت‌های سنگین و بی‌توجهی‌هایمان؛ببخش به‌خاطر آنکه نکوشیدیم حرف‌هایتان را بشنوبم و شما را آنگونه که شایسته بود، نشناختیم؛ببخش به‌خاطر آنکه در میدانِ دفاع از شما، کم‌کاری کردیم…و حالا، تنها یک خواسته داریم: آقا، حلالمان کنید و برایمان دعا کنید که این بار، نه با سکوت، که با عمل، مسیرتان را ادامه دهیم.و این سوگ، برای ما پایان نیست؛ آغازِ یک قیام است. همان‌طور که در طنینِ آن ندایِ آسمانی می‌شنویم: «اَن تَقوموا لِلّهِ مَثنیٰ وَ فُرادیٰ» فراخوانی از عمقِ سوره سبأ که به ما نهیب می‌زند: «برای خدا قیام کنید؛ دوتا دوتا یا تنها».این آیه‌ی شریف، نقطه‌یِ پایانِ حسرت‌های ما است. گویی پروردگار چنین مارا می‌خواند که: اگر در شناختِ شایسته‌یِ این ستونِ استوار کوتاهی کردید، اکنون به پا خیزید! که قیام برای حق، به تعداد نیست؛ به همت است. چه تنها در خلوتِ خویش، و چه هم‌نوا در صفوفِ حق‌طلبان، باید ایستاد.امروز، «باید برخاست» دیگر برای ما تنها یک شعار در نماهنگ نیست؛ یک رسالتِ الهی است. برخاستنی که جبرانِ تمامِ سکوت‌های گذشته است. چرا که حق، در انتظارِ اراده‌یِ ماست تا در هر زمان و هر مکان، قامت راست کنیم و برای آرمان‌هایی که شما برایشان زیست کردید، به میدان بیاییم.آری، باید برخاست؛ چرا که فردایِ قیامت، پرسشِ اصلی نه از «ماندن»، که از «به پا خاستن» است.🇮🇷 بسیج دانشجویی دانشکده توانبخشی