تحلیل ۴: «از طناب‌کشی تا نخ در روستایی شو» — سیاهپوشقوت‌ها:«اما در داخل اتاق، حال‌وهوای دیگری جریان داشت» — تضاد بیرون (هیجان فیزیکی) و داخل (هنر و آرامش) قوی است.نقل‌قول شخصی روایتگر: «توجهم را جلب کرد» — سطح روایت بالا.جزئیات دقیق: «۳۰ رنگ در ۳۰ روز»، «نخ و ابریشم».نقل‌قول مستقیم با نام: زینب شجاعی، رقیه نوروزی، غزاله بنیادی.لایه مذهبی: آیه‌ی «وَإِن یَکاد» در تابلوی فرش.تداوم نسلی هنر: قالی‌بافی از مادر آموخته، نخ‌ها را مادر رنگ کرده.ضعف‌ها:جوان‌های طناب‌کشی بی‌نام — برخلاف زنان که نام دارند. ناهماهنگی.نتیجه‌ی طناب‌کشی نیامده — شروع شد، ولی پایانش مشخص نیست.کار غزاله بنیادی توصیف کلی دارد: «مجموعه‌ای از کارهای متنوع» — نام هست، جزئیات نیست. می‌شد یکی از کارها توصیف شود (رنگ، نقش، اندازه).نقش «علی‌آباد» توضیح ندارد — گفته «معروف»، ولی برای مخاطب غیربومی ناشناخته است.نکته ساختاری: پایان متن «مسابقه‌ای که از طناب‌کشی جوان‌ها آغاز شد و به نقش و نگار نخ‌های رنگارنگ زنان روستا رسید» — پایان قدرتمند. دو دنیا (فیزیکی/هنری، جوانان/زنان) به هم وصل می‌شوند.در مجموع: متن خوب است. پیشرفت نسبت به تحلیل ۱ و ۲ حس می‌شود (شروع مستقیم، پایان قوی، جزئیات). ولی بی‌نام بودن جوان‌ها و نتیجه‌ی نیامده‌ی طناب‌کشی، فرصت‌های از دست‌رفته‌اند.