تحلیل ۵: «لباس محلی و گیاهان محلی» — سیاهپوشقوت‌ها:شروع تصویری قوی: «رنگ‌های سفید، قرمز، زرشکی و سبز

تحلیل ۵: «لباس محلی و گیاهان محلی» — سیاهپوشقوت‌ها:شروع تصویری قوی: «رنگ‌های سفید، قرمز، زرشکی و سبزِ دامن، پیراهن و روسری‌اش، انگار تکه‌ای از طبیعت زیبای روستای سیاهپوش را با خود به اتاق آورده بود» — استعاره‌ی «تکه‌ای از طبیعت» سطح بالاست.نقل‌قول مستقیم احساسی: «این لباس را دوست دارم، چون یادآور روستایی بودن و عشایری زندگی کردن ماست.» — هویت و تعلق.شخصیت‌پردازی بدون نام: دختر روستایی با بیان روان — ولی باز بی‌نام است. (همان ضعف تکراری)نقل‌قول تخصصی گیاه: «از دل کوه و میان صخره‌های مرتفع می‌چینیم» — تصویر کوهستانی، و «تقویت سیستم ایمنی، حافظه، روماتیسم، چربی خون» — چهار کاربرد، اطلاعات دقیق.ترکیب‌بندی پایانی: انتقال از لباس (فرهنگ) به گیاه (طبیعت) و محصولات (اقتصاد) — سه لایه در یک متن.ضعف‌ها:دختر بی‌نام — چهارمین شخصیت اصلی سیاهپوش که نام ندارد. این الگو شده.«اُ» و «چُو تُو» بدون توضیح — برای مخاطب غیربومی ناشناخته. حتی یک جمله (شکل، رنگ، محل رویش) کافی بود.«خشکبار، ترشیجات، زیتون، رب انار» فهرست‌وار آمده — بدون توصیف. می‌شد یکی انتخاب و توصیف شود.پایان تکراری: «داوران با شمارش گردوها» — این پایان در تحلیل ۲ و ۳ هم بود. سومین بار است که تکرار می‌شود. خسته‌کننده شده.«دستاوردهای شرکت‌کنندگان» — واژه‌ی رسمی و اداری، با لحن روایی متن هماهنگی ندارد.نکته ساختاری: متن از لباس شروع می‌شود (فردی)، به روستا (مکان) می‌رسد، بعد محصولات (اقتصاد). سه لایه‌ی خوب، ولی اتصال بین «دختر» و «محصولات» ضعیف است — گویی دو متن جدا هستند.در مجموع: متن از نظر تصویرسازی و نقل‌قول‌های مستقیم خوب است. ولی تکرار «شمارش گردوها» در پایان، و بی‌نام ماندن شخصیت اصلی، و فهرست‌وار بودن محصولات، نقاط ضعف ثابت روایتگر در سیاهپوش هستند.