‍ 🎲🎗دیو دو سر🎗🎲يک ديو دو سر بود که يک سرش شاخ داشت. يکي اش نداشت.ديو دو سر از صبح تا شب چشم هایش به در بود، منتظر بود تا يکي در خانه اش را باز کند، بیاید تو. تا او یک لقمه ی خامش کند. خورش شامش کند.یک روز باد پنبه های بی بی ناردونه را آورد انداخت تو خانه اش.خانه ی ديو ته چاه بود. ديو دو سر خوش حال شد. پنبه ها را گوشه ی اتاقشقايم کرد. یک دفعه در به صدا درآمد. ديو دو سر در را باز کرد. بی بی ناردونهسلام کرد. سري که شاخ نداشت تا چشمش به بی بی ناردونه افتاد، دلشلرزيد، سري که شاخ داشت اخمي کرد و پرسيد: «چيه؟ چي مي خواي؟ »بی بی ناردونه جواب داد: «اومدم پنبه هامو ببرم. »دیوه نگاهش کرد. سری که شاخ نداشت یواش گفت:«زود باش. پنبه هاشو بده!»سري که شاخ داشت گفت: «مگه عقلت رو از دست دادي؟ پنبه ها رو ول کن!بپر بگيرش، بندازش تو ديگ کبابش کن، بخوريمش. »سري که شاخ نداشت گفت: «من نمي ذارم. »سري که شاخ داشت گفت: «مگه با تویه؟ »يکي اين گفت، يکي آن. دو تا اين گفت، دو تا آن. تا دعوايشانشد. بی بی ناردونه يواش رفت پنبه ها را برداشت و در رفت.سرها هم ديگر را خونین و مالین کردند. وقتي خسته شدند، ديدندبی بی ناردونه رفته. با غصه به هم نگاه کردند. سري کهشاخ داشت دستي به شکمش کشيد و گفت: «ديدي،ديدي بازم نتوانستیم یه لقمه نون و آدميزاد بخوريم!»#قصه 👇🏽👇🏽👇🏽🎲🎗🎲🎲🎗🎲🎗🎲🎗🎲🎲🎗🎲🎗🎲