امام باقر آیا تلویحاً امام حسن را ترسو شمرده!؟امیر ترکاشوند، ۱۴۰۴/۰۹/۳۰الف- روایتراوی گوید به ابوجعف

امام باقر آیا تلویحاً امام حسن را ترسو شمرده!؟امیر ترکاشوند، ۱۴۰۴/۰۹/۳۰الف- روایتراوی گوید به ابوجعفر (امام باقر) گفتم: ای زاده‌ی رسول خدا، فرزندانِ [امام] حسن می‌پندارند که قائم از (میانِ) آن‌ها است و صاحبان این امر آن‌ها هستند. فرزندانِ [محمد]بن حنفیّه نیز چنان پنداری (در باره خود) دارند. (امام باقر در واکنش) گفت: رحمت خداوند بر "عمویم حسن" باد! [ولی] او هنگامی که امیرالمؤمنین (علی ع) ضربت خورد (و به شهادت رسید) چهل هزار شمشیرِ (سربازان علی ع) را غلاف کرد و تسلیمِ معاویه کرد؛ و محمّد بن علی (حنفیه، دیگر فرزند علی ع) نیز هفتاد هزار شمشیرِ (رزمندگانی) را به نیام برد که اگر خطری علیهِ‌شان حادث می‌شد تا پای مرگ پایداری می‌کردند؛ (امّا) حسین (دیگر فرزند علی ع فقط) با هفتاد مرد ،و با عرضه‌ی جان خود برای خدا، خروج کرد. [حال بگو] چه کسی به خونخواهی او شایسته‌تر از ما (فرزندان حسین) است؟ به خدا سوگند صاحبان امر ماییم و قائم در میان ما است؛ سفّاح و منصور (نیز) از ما است ... :《عن حمران عن أبی‌جعفر ع قال‌ قلت له: يا ابن رسول‌الله ص زعم ولد الحسن ع أن القائم منهم ،و أنهم أصحاب الأمر، و يزعم ولد ابن الحنفية مثل ذلك، فقال: رحم الله "عمي الحسن ع" لقد غمد الحسن ع أربعين ألف سيف حين أصيب أميرالمؤمنين ع و أسلمها إلى معاوية و محمد بن علي سبعين ألف سيف قاتله، لو خطر عليهم خطر ما خرجوا منها- حتى يموتوا جميعا، و خرج الحسين ص فعرض نفسه على الله- في سبعين رجلا من أحق بدمه منا، نحن و الله أصحاب الأمر- و فينا القائم و منا السفاح و المنصور و قد قال الله «وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً» نحن أولياء الحسين بن علي ع و على دينه‌ -تفسیر عیاشی ج۲ ص ۲۹۱ ش ۶۹ ، بحار ج ۲۹ ص ۴۵۲-》: "اینجا"ب- نفی روایت:به نظر می‌رسد این روایت سالیانی دراز پس از امام باقر ساخته شده باشد! زیرا:امام حسن پدربزرگِ امام باقر بود و نه عموی وی! پدر بزرگِ بلافصل.در آن روایت، امام باقر، آشکارا امام حسن را به این اعتبار که عموی پدرش (= عموی امام سجاد) بود عموی خود نامیده است حال آن‌که امام حسن نسبت بسیار نزدیک‌تری با امام باقر داشت؛ بله او پدر بزرگِ امام باقر بود (پدرِ مادرش؛ چنان‌که امام حسین پدرِ پدرش بود) و نه عمو یا عموی پدرش. طبیعی است کسی پدر بزرگِ خود را عمو صدا نمی‌زند. همین کافی است که نیازی به نقد سندی و متنی روایت نداشته باشیم. تنها امامی که امام حسن عموی اوست فقط امام چهارم امام سجاد است و بس!؛ بنابراین هر روایتی از امام پنجم تا دوازدهم که در آن‌ها امام حسن را عموی خود معرفی کرده باشند را باید فاقد اعتبار دانستاز امام پنجم تا آخر، همه (علاوه بر امام حسین همچنین) نوادگان امام حسن نیز هستند.سجاد/زین‌العابدین (پسر امام حسین) با فاطمه/اُمّ‌عبدالله (دختر امام حسن) ازدواج کرد و حاصل آن، ولادت محمد باقر (امام پنجم) است که هم نوه‌ی امام حسن (از طرف دخترش) و هم نوۀ امام حسین (از طرف پسرش) می‌باشد (به عبارت دیگر ازدواج فاطمه/امّ‌عبدالله با امام سجاد  باعث شد نسل آن دو از امام باقر به بعد تا آخر، از طرف مادر به امام حسن و از طرف پدر به امام حسین برسد). به همین خاطر به امام باقر لقبِ "علویٌّ بین علویَّیْن" یا "فاطمیٌّ بین فاطمیَّیْن" داده‌اند.بنابراین همه‌ی امامانِ پنجم تا دوازدهم از طریق دخترش فاطمه/ام‌عبدالله فرزندان و نوادگان وی (: امام حسن) هستند چنان‌که  همه‌ی امامانِ دوم تا دوازدهم نیز از طریق دخترش فاطمه/زهرا (س) فرزندان و نوادگان وی (: رسول‌خدا ص) شمرده می‌شوند. جالب این که در همین روایت، راوی در خطابش به امام باقر (و به خاطر اتصال او از طریق فاطمه‌زهرا به رسول‌الله، با چهار پُشت فاصله) از وی به پسرِ رسول‌خدا تعبیر می‌کند ولی جاعلی که این روایت را ساخته، از زبان امام باقر، امام حسن را (با وجودی که فقط دو پُشت با او فاصله داشته) حاضر نشده وی را پدر بزرگ و خود را پسر او معرفی کند!!یلدا، شبِ چله بر نوروزیان و ایرانیان مبارک و فرخنده باد. امید که بارش‌های اخیر تداوم یابد و شبِ طولانی خشکسالی و بی‌تدبیری‌مان به روزهای درازِ بارش و آب و رودهای جاری و سدهای پر آب و زمین‌های آماده‌ی کِشت و تدابیر مردم‌محور و ایران‌محور تبدیل شود 💐💐💐https://t.me/baznegari/1666