کاش به تنظیمات کارخانه باز نمی‌گشتید و آرام آرام مردمی‌تر می‌شدید هنگامی که مردم با وجود ناملایمات تو در تو که از ناحیه حکمرانی به آن‌ها رسیده بود، اما در جریان تهاجم وحوش آپارتایدی و ضد بشری اسرائیل، از خود خویشتن‌داری و عظمت و شخصیت نشان دادند و پشت نیروهای…زندگی وقتی بسیار سخت شود اعتراض هم از نوع سخت خواهد شد (امیر ترکاشوند، ۱۴۰۴/۱۰/۱۸).رهبر معظم! سلام؛ اصلا آمارها را کنار گذارید و یک روز صبح عازم سطح شهر شوید و از چهار تا بنگاه املاک در نقاط مختلف، قیمت اجاره بهای یک واحد ۸۰ متری را بپرسید، سپس آن را با حقوق ماهانه حقوق‌بگیران مقایسه کنید؛ آیا چیزی تهش باقی می‌ماند؟ از همان املاکی‌ها قیمت خرید آن واحد آپارتمانی را هم بپرسید و خودت با ماشین حساب ضرب و تقسیم کن و ببینید یک نفر آدم چند سال باید عمرش را صرف کند و از خورد و خوراک و اجاره بزند تا صاحب خانه شود. لطفاً سرِ راه از دو تا نمایشگاه ماشین، قیمت سه تا از خوروهای ارزان‌قیمتِ ایران‌خودرو را بپرسید و بعد که از نمایشگاه اومدید بیرون دوباره ماشین‌حساب رو باز کنید و قیمت اون خودروهای ارزانِ داخلی را تقسیم بر حداقل حقوق مصوب یا نه حقوق یک کارمند با ده سال سابقه کنید و ببینید پس از چه مدت می‌تواند با آن حقوق ،بی آن که ریالی خرج خورد و خوراک و اجاره و اقساط کند، صاحب خودرو شود. می‌دانم خسته شدید پس نمی‌خواهم زیاد زحمت‌تون بدهم به همین خاطر در مسیر برگشت به خانه به دو تا فروشگاه/سوپری مراجعه کنید و قیمت اجناس ضروری را یادداشت کنید و از میوه‌فروشیِ بغل‌دستش قیمت میوه‌ها و از اون یکی قیمت مرغ و گوشت را به دست آورید بعد که به خانه رسیدید و یک استکان چای میل کردید بروید سراغ قیمت اجناسی که یادداشت کردید. اول از حاج خانوم بپرسید اجناس و کالاهای لازم برای مصرف یک ماه در یک خانوار چهار نفره از هر قلم چند کیلو و چقدر است سپس خودتان با توجه به قیمت‌های یادداشت‌شده و ضرب و تقسیمی که می‌کنید به خوبی به دست می‌آورید که هزینه ماهانه زندگی (منهای اجاره و اقساط و پول برای خرید خانه و خودرو کنار گذاشتن) چقدر خواهد شد آن‌گاه آن را با حقوق متوسط افراد مقایسه کنید. به نظرتون با اون مبلغ اجاره خانه با اون قیمت خودروها و با این هزینه جاری ماهانه که خودتون حساب کردید آیا چشم‌انداز روشنی پیشِ چشمان مردم هست!؟ خب اعتراضات به خاطر عمق همین مشکلات است که عمیق و سخت است.اگر نظر مرا (که هرگز بدخواه شما نیستم را) خواسته باشید، به نظر من اشکال در این است که شما همانند امام خمینی، ایران را برای اسلام می‌خواهید (و تازه همان اسلامی که در حوزه‌ها فرا آموخته‌اید) و به همین خاطر است که کشور ایران، برای اهدافی خارج از ایران (که اُمت واحده می‌نامیدش) تا آخرین قطره مصرف می‌شود؛ در حالی که به قول مهندس بازرگان اسلام را باید برای ایران خواست و یعنی با مبنا قرار دادن آموزه‌های راستین اسلام می‌توان ایران را از همه جهت به رشد و تعالی و پیشرفت و رفاه و عظمت و ارزش‌ها رساند. راستی یادتان هست آقای خمینی در همان اوایل چه گفت؟ مگر نگفت که رفاه که سهل است ما شما را به مقام انسانیت می‌رسانیم؟ به نظر شما خودبه‌خدا آیا به رفاه رسیدیم؟ (مگر نه این است که بحران از مسکن و خودرو عبور کرده و وارد فازهای بسی خطرناکِ مواد غذایی شده) آیا به مقام انسانیت رسیدیم؟ (مگر نه این است که با وجودی که باشگاه‌های ورزشی را همه‌اش را اسماً باشگاه "فرهنگی" ورزشی کردید اما هنگام مسابقه که می‌شود هزاران جمعیت یکصدا به تیم مقابل و بازیکنانش فحاشی می‌کنند و حرف‌های رکیک می‌زنند). راستی رهبر معظم! حالا چه اصراری هست که مسئولیت‌ها مادام‌العمر حفظ شود و یعنی چرا دوره‌ی مسئولیت یک فرد در فلان جایگاهِ حساس فقط و فقط با وفات او به مرگ طبیعی در اثر کهنسالی در ۹۰ سالگی و ۱۰۰ سالگی (خدا برکت بده بیشتر از آن) پایان یابد؟ خب چه اشکال دارد که شما این سنّت حسنه را از خود به یادگار گذارید و پیش از وفات (که انشاءالله بسیار دور باد) با مسئولیت خطیر رهبری (که همه‌ی خوب و بدِ حکمرانی به او منسوب می‌شود) خداحافظی کنید. ثواب آن سنت حسنه به خاطر وارستگی و اخلاقی که پشت آن اقدام نهفته، تا انتهای ادوار مختلف رهبری به پای پایه‌گذارش نوشته خواهد شد.https://t.me/baznegari/1682