آستانۀ سوگ در نوشته‌ی علی زمانیان《⚫️ و پدر، رفت.ما همه، مسافرانیمنشسته به انتظاریکی هنوز گیت پذیرشش باز نشدهدیگری در حال پذیرش سومی کارت پرواز در دستمنتظر استو چهارمی، رفته استما همه مسافرانیممقصد یکی استبا این تفاوتکه ساعت پروازمان معلوم نيستبر بالین پدرکه نفس‌هایش به شماره افتاده بودلحظه‌ای هوشیار و ساعت‌ها ناهشیار، به سفر فکر می‌کردم پریشانم و او نمی‌بیندمی‌گویم و او نمی‌شنودنگران نباش پدرما هم می‌آییمما همه، مسافران همان مقصدیمتو زودترو من کمی دیرترما همه مسافریمچهارشنبه‌ سوم دی ۱۴۰۴》منبع، کانال خرد منتقد (علی زمانیان) "اینجا".کانال بازنگریhttps://t.me/baznegari/1673