تکیه‌گاه واقعیِ انسان در زندگانی دنیا ـ پس از خداوند سبحانه وتعالی ـ نه مال است، نه فرزندان، نه خوی

تکیه‌گاه واقعیِ انسان در زندگانی دنیا ـ پس از خداوند سبحانه وتعالی ـ نه مال است، نه فرزندان، نه خویشاوندان؛ بلکه همسرش است.فرزندانت، هرچقدر هم دوستت داشته باشند، روزی می‌رسد که می‌روند، سفر می‌کنند، مشغول می‌شوند، خودشان خانواده تشکیل می‌دهند.اما همسرت تنها کسی است که تا پایان با تو می‌ماند، به هنگام بیماری در کنار توست؛ و پس از خداوند، همان شانه‌ای است که در ضعف‌هایت به آن تکیه می‌کنی.نه برادر آن‌گونه تو را حمل می‌کند، نه خواهر آن‌گونه تو را دلداری می‌دهد؛ همه گرفتار زندگی و دغدغه‌های خودشان‌اند، و در میدان عمر، جز همراهِ مسیرت کسی نمی‌ماند.پس با یکدیگر خوب زندگی کنید، لغزش‌ها را ببخشید، و برای هم آرامش و رحمت باشید؛ زیرا در پایان، آنچه می‌ماند نه مال است و نه شهرت، بلکه قلب مهربانی است که آن را به عنوان وطنِ نهایی خود انتخاب کرده‌ای.@be_soye_aramesh1❣❣❣❣❣❣❣❣