بعد از نوشتن «نام‌ناپذیر» از انجام هر کاری ناتوانم. اینجا، تهِ بشکه‌‌ام. گمانم وقتی آن را بخوانی بفه

بعد از نوشتن «نام‌ناپذیر» از انجام هر کاری ناتوانم. اینجا، تهِ بشکه‌‌ام. گمانم وقتی آن را بخوانی بفهمی از چه حرف می‌زنم. دور خودم می‌چرخم و در خود می‌پیچم، بی قصدی مشخص. شاید اگر می‌توانستم تصمیم بگیرم ناامید شوم، بهتر می‌شد. شاید بتوانم.نامه‌های بکت - ۱۹ فوریه ۱۹۵۲