قرن‌ها خودم را می‌بینم بسیار ریز مثل حالا کم و بیش فقط ریزتر بسیار ریز دیگر بدون اشیا بدون غذا و من زندگی می‌کنم هوا زنده نگهم می‌دارد با لجن به زندگی ادامه می‌دهمدوباره گونی دیگر آن را میان بازوانم می‌گیرم با آن حرف می‌زنم سرم را رویش می‌گذارم گونه‌ام را به سطحش می‌مالم لبانم را رویش می‌گذارم گونه‌ام را به سطحش می‌مالم لبانم را رویش می‌گذارم به آن پشت می‌کنم دوباره به آن رو می‌کنم دوباره آن را تنگ به خودم می‌چسبانم به آن می‌گویم تو توساموئل بکتطوری که هستترجمه‌ی سهیل سمّی