در زمانه‌ی ما نگاه کردن نیاموخته‌اند.نازی! دارم نگاه میکنم و چیزها در من میروید. در این روز ابری چه روشنم !همه رودهای جهان به من میریزد، به من که با هیچ پر میشوم. خاک انباشته از زیبایی است. دیگر چشمهای من جا ندارد... چشمهای ما کوچک نیست زیبایی کرانه ندارد.در زمانه ی ما نگاه کردن نیاموخته اند و درخت، جز آرایش خانه نیست و هیچکس گلهای حیاط همسایه را باور ندارد. پیوندها گسسته کسی در مهتاب راه نمیرود و از پرواز کلاغی هشیار نمی شود و خدا را کنار نرده ایوان نمی بیند و ابدیت را در جام آب خوری نمی یابد.در چشمها شاخه نیست. در رگها آسمان نیست. در این زمانه درختها از مردمان خرم ترند، کوهها از آرزوها بلندترند. نی ها از اندیشه ها راست ترند ،برفها از دلها سپیدترند.میان این روز ابری من تو را صدا زدم من تو را میان جهان صدا خواهم کرد و چشم به راه صدایت خواهم بود و در این دره تنهایی،تو آب روان باش و زمزمه کن من خواهم شنید...#سهراب_سپهریهنوز در سفرمویدیو فیلم بید و باد (۱۳۷۷) ساخته محمدعلی طالبی و نویسندگی محمدعلی طالبی و عباس کیارستمی#سهراب_سپهری #عباس_کیارستمی#محمدعلی_طالبی