🔴پیام زندانیان سیاسی ارغوان فلاحی و فروغ تقی‌پوربه مناسبت شصت‌ویکمین سالروز تأسیس سازمان مجاهدین خل

🔴پیام زندانیان سیاسی ارغوان فلاحی و فروغ تقی‌پوربه مناسبت شصت‌ویکمین سالروز تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایرانپیام از شکنجه‌گاه اوین، فروغ تقی‌پور و ارغوان فلاحی، شهریور ۱۴۰۵در شصت‌ویکمین سالروز تأسیس سازمان پرافتخار مجاهدین خلق ایران، ما، زندانیان سیاسی، ارغوان فلاحی و فروغ تقی‌پور، از پشت دیوارهای شکنندهٔ زندان اوین، هزاران درود و تبریک می‌فرستیم بر خلق قهرمان ایران، کانون‌های دلیر شورشی و پرچمداران این مقاومت شکوهمند، خواهر مریم و برادر مسعود و تمامی مجاهدین اشرفی که با انقلاب رهایی‌بخششان دنیایی تازه آفریدند.ما از تبار خونین محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگانیم؛ آنان که در شهریور ۱۳۴۴ بذر سازمانی را کاشتند که هر روز رویان‌تر و شکوفاتر از قبل چهره می‌گشاید.سازمانی که در پهنه‌های مختلف، حرفی نو و اندیشه‌ای جدید عرضه کرده و هر آنچه کهنه و ارتجاعی است را به چالش کشیده است.سازمانی که در صحنهٔ نبرد با دو دیکتاتوری شاه و شیخ، تبدیل به معیاری مبارزاتی و مترقی شده است؛ به‌طوری که هر کس بخواهد پا به میدان بگذارد، ابتدا باید مختصات خود را در این صحنه مشخص نماید.سازمانی که از خیابان‌های ایران و اوین و قزل‌حصار تا سرتاسر کشورهای جهان، توان کنشگری و سازماندهی دارد و گامی بزرگ در راستای نفی استثمار برداشته است.سازمانی که در هر زمان و مکانی، مشعل صداقت و فدا را بر دست گرفته و بیشترین خون‌ها و بغرنج‌ترین لحظه‌ها را برای «آزادی» پیشکش کرده است.ما از نسل سربداران شصت‌وهفتیم؛ آنان که به قول قرآن همواره زنده‌اند و تجسم وفای به پیمان و فدای بی‌کران‌اند؛ که تبلور آنان در فوران خشم دی‌ماه ۱۴۰۴ و خروش مبارزهٔ قهرآمیز مردم ایران نمود پیدا کرد و تاریخ، بار دیگر، اثبات خط مجاهدین و بیانات رهبری مقاومت را بر خود دید.آری. این مسیر، با همهٔ فراز و فرودهایش، آن‌قدر زیبا و شگفت‌انگیز است که پس از گذشت ۶۱ سال، نه‌تنها کهنه نشده، بلکه روزبه‌روز تازه‌تر و باطراوت‌تر می‌شود و ما در هر قدم، بیشتر و بهتر به حقانیتش پی می‌بریم؛ که چطور «توحید» را نشانه رفته و در جهت خلق فرهنگی نو، جامعه‌ای نو و انسانی نو به پیش می‌رود.ما از نسل زِد، ضددیکتاتوری و وابستگی، ضد شاه و شیخ، ادامهٔ گام‌های هم‌نسل‌های مجاهدمان بابک علی‌پور، وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی و مهدی خانکی هستیم. چه گل‌های سرخی که در این راه قدم گذاشتند و با آغوش باز آسمانی شدند. خوشا آنان که پیوندشان با خدا و مردم جاودانه شد و تا آخرین نفس بر سر عهدشان ایستادند. غم از دست دادن چنین گوهرهایی نه‌تنها ما را از پای نمی‌اندازد، بلکه مشت‌هایمان را محکم‌تر و آتش خشم درونمان را شعله‌ورتر می‌کند. چه زود باشد درهم شکستن هیمنهٔ لرزان دیو پلید حکومت اعدامی که در زیر سایهٔ جنگ، با سرکوب و افزایش اعدام‌ها می‌خواهد اقتدار پوشالی و از دست‌رفته‌اش را ثابت کند؛ غافل از این‌که ما را به زندان بیفکنید یا با حلقه‌های دار راه گلویمان را ببندید، ما یک روح زنده شده‌ایم که هرگز نمی‌میریم.ما با صدای پویا می‌خوانیم، با چشم‌های وحید می‌نگریم، با پاهای بابک گام برمی‌داریم و با قلب مهدی به مردم عشق می‌ورزیم. ما پرواز را آموخته‌ایم از کبوترانی که ستاره شدند.گرامی باد سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران.زنده باد جمهوری دموکراتیک نوین ایران.درود بر رجوی.https://t.me/BegooAzadi/161659