«کوری خودخواسته: چرا ما از روی اختیار خود را در تاریکی نگاه می‌داریم؟» کتابی بسیار خواندنی است که در ۲۰۱۴ جزو فینالیست‌های جایزه بهترین کتاب اقتصادی دنیا قرار گرفت و روزنامه «فایننشیال تایمز» در همان سال آن را بهترین کتاب انگیزشی سال معرفی کرد.هفرنان در بخشی از کتاب می‌نویسد:«چه به صورت فردی، چه به صورت جمعی، کوری خودخواسته تنها یک محرک ندارد، بلکه محرک های بسیار در کارند. این پدیده، پدیده‌ای انسانی است که ما همه کم و بیش تسلیم آنیم».محور اصلی کتاب بر پدیده «انکار» تمرکز دارد اما بسیار فراتر از شرح آن عمل می‌کند. چرا که مغز ما آرامش را به تردید ترجیح می‌دهد و تمایل دارد به جای شک و پرسش، به سرعت به باور و به پاسخ دست یابد. نتیجه این است که «عمدا» اطلاعات زیادی را نادیده می‌گیریم و خود را به طور «خودخواسته» نسبت به بسیاری از آنچه پیرامون ما رخ می‌دهد، «نابینا» می‌سازیم.👈به هر تقدیر، این روزها غفلت خودخواسته در اطراف‌مان بسیار است. وقتی به مردمی که توانایی پرداخت وام را ندارند وام داده می‌شود، می‌توانید غفلت خودخواسته را در بانک‌ها ببینید. هنگامی که نرخ بهره در بانک‌ها دستکاری می‌شود، نمی‌توانید این تغییرات را ببینید و همه می‌دانند که چیزی در حال وقوع هست، اما با جدیت این را نادیده می‌گیرند.ما نمی توانیم به همه چیز توجه کنیم و همه چیز را بدانیم. دلیل آن ساده است؛ محدودیت‌های شناختی مغز ما چنین اجازه‌ای به ما نمی‌دهند.این بدان معنی است که ما مجبوریم آنچه را که جذب می‌کنیم، فیلتر یا ویرایش کنیم. بنابراین این موضوع اهمیتی حیاتی دارد که چه چیزی را به درون راه دهیم و چه چیزی را بیرون بیندازیم.@Beheshteketab