عملاً آنها حاضر بودند فقط به این دلیل که هزینه بیشتری پرداخت کرده‌اند، به سفری بروند که ممکن بود حتی کمتر به آنها خوش بگذرد.○جمله‌ای است که می‌گوید، «غرور پرچمدار ویرانی است». آنچه پروژه کنکورد را متوقف نکرد غرور ملی کشورهای انگلستان و فرانسه در ساخت این هواپیما بود. قبول شکست می‌توانست برای این دولت‌ها انبوهی از شرمساری به همراه داشته باشد. تصور کنید دو قدرت بزرگ دنیا با همکاری هم نتوانند پروژه ساخت یک هواپیما را به اتمام برسانند. در پروژه‌های کوچک‌تر نیز غرور می‌تواند هم انگیزه‌ای برای تولید و هم عاملی برای شکست باشد.■عامل دیگری که بروز خطای کنکورد را تشدید می‌کند، غیرمنطقی بودن و احساسی بودن انسان‌هاست. وقتی انتخابی کرده‌ایم، تصمیمی گرفته‌ایم و در انتخاب خود سرمایه‌گذاری کرده‌ایم، انصراف از تصمیم گرفته‌شده ما را به ورطه عذاب وجدان و افسوس می‌کشاند. به زبان دیگر، بسیاری از ما مبتلا به سوگیری تعهد هستیم که به چسبندگی ما به تصمیم‌های قبلی منجر شده، حتی اگر راهی که در پیش گرفته‌ایم منافع ما را تامین نکند و مسیرمان اشتباه باشد. ذهن ما با وجود دریافت سیگنال‌هایی از اشتباه بودن تصمیم، این‌گونه پیام می‌دهد که همه زمان، انرژی و پولی که هزینه شده است به هر حال جبران خواهد شد و انصراف از مسیر پیش‌رو عذاب‌آور و به معنی تجربه شکست است. این همان *سوگیری «زیان‌گریزی»* است که تصور ذهنی رنج‌آوری از شکست نسبت به پیروزی در ما ایجاد می‌کند و ما را بر آن می‌دارد از ترس شکست در سرمایه‌گذاری، همچنان متعهد به آن باقی بمانیم و منافع احتمالی حاصل از رها کردن را قربانی تعهد بی‌منطق خود کنیم.□در نتیجه به جای اینکه تصمیم‌های ما بر اساس منافع و هزینه‌های حال و آینده شکل گیرد، از هزینه‌هایی که در گذشته انجام دادیم تاثیر می‌پذیرند. هرچه بیشتر روی یک پروژه یا یک شخص سرمایه‌گذاری مالی و حتی عاطفی کنیم، رها کردن آن سخت‌تر می‌شود. مغز، ما را طوری فریب می‌دهد که تصور کنیم ارزش هر چیزی به میزان انرژی که برای آن صرف می‌کنیم بستگی دارد.●استارت‌آپ‌ها از جمله کسب‌وکارهایی هستند که می‌توانند در دام خطای کنکورد گرفتار شوند. گاهی محصول یا خدمات ارائه‌شده در یک استارت‌آپ می‌تواند بسیار ناقص یا زیانده باشد، و صاحبان استارت‌آپ‌ها سعی می‌کنند به جای اینکه همه چیز را از نو شروع کنند، شرایط را با محصول یا خدمات معیوب خود سازگار کنند. استدلال‌هایی از این دست که «اگر بیشتر تلاش کنیم همه چیز درست می‌شود» یا «زمان بیشتر مشکل را حل خواهد کرد» عملاً لحظه از برق کشیدن پروژه و توقف آن را به عقب انداخته و زیان انباشته را بیشتر می‌کند.○«جیم بلسینگام» مجری برنامه رادیویی «کسب‌وکارهای کوچک» در مقاله‌ای در سایت فوربس می‌نویسد، گاهی باید از خود آن سوال سخت کنکورد را بپرسیم. اینکه آیا ما واقعاً روزنه امیدی برای موفقیت داریم یا فقط به باز شدن روزنه‌ای امید بسته‌ایم؟■«دنیلی بئر» در مقاله خود «خطای کنکورد: چرا نمی‌توانیم مبارزه شکست‌خورده را رها کنیم؟» در توضیح ادامه غیرمنطقی جنگ عراق این‌گونه می‌نویسند: «قماربازان بی‌تجربه به آسانی گرفتار این تله می‌شوند. آنها می‌گویند که درست است که ۱۰ دست گذشته را باخته‌ام اما اگر همین الان بازی را رها کنم همه چیز را قطعاً از دست می‌دهم. باید تلاش کنم همه آنچه باخته‌ام را پس بگیرم.» این توهم که پولی که باخته‌ایم هنوز روی میز است بدین معنی است که باور داریم قبول اشتباه و ترک بازی یعنی شکست جبران‌ناپذیر. خطای کنکورد ما را گرفتار یک چرخه شیطانی می‌کند که در آن هرچه بیشتر سرمایه در کاری خرج کنیم، تعهدمان بیشتر و در نتیجه انگیزه‌مان برای سرمایه‌گذاری مجدد بیشتر می‌شود.□خطای کنکورد یک استراتژی کاربردی: یک آژانس مسافرتی در اقدامی بی‌سابقه تصمیم گرفت مبلغ پیش‌پرداخت تورهای مسافرتی خود را به یک دلار کاهش دهد. این در حالی بود که مبلغ پیش‌پرداخت همه آژانس‌های مسافرتی حداقل صدها دلار بود. یک دلار مبلغ ناچیزی است اما این آژانس با این اقدام هوشمندانه در تلاش بود که با جذب کمترین سرمایه ممکن از مشتریان، آنها را متعهد به سفری کند که شاید هرگز در برنامه آنها گنجانده نشده بود. از نگاه تجاری، تشویق یک نفر به اختصاص اندکی از وقت یا اندکی از انرژی یا پول احتمال ادامه سرمایه‌گذاری از جانب آنها را بسیار افزایش می‌دهد.●با این استراتژی حتی می‌توان یک سخنرانی خوب را نیز پیش برد. برای شروع یک سخنرانی کافی است آن را با جذاب‌ترین بخش شروع کنید، این‌گونه مانند قلابی توجه مخاطب را جلب می‌کنید و پس از آن می‌توانید با ارائه جزئیات همچنان مخاطب را درگیر و متمرکز نگه دارید. بسیاری از فیلمنامه‌نویسان نیز در روایت داستانی خود از همین استراتژی استفاده می‌کنند.