🔻خطای همانندگرایی🖊️هلیا عبداله زاده■برای همه ما پیش آمده که به تنهایی وارد جمع و اتاق شلوغی شده‌ای

🔻خطای همانندگرایی🖊️هلیا عبداله زاده■برای همه ما پیش آمده که به تنهایی وارد جمع و اتاق شلوغی شده‌ایم. در این شرایط اولین کاری که انجام می‌دهیم این است که جمعیت را برای یافتن چهره‌ای آشنا اسکن می‌کنیم. ترجیحاً به دنبال کسی می‌گردیم که دوستش داریم. حتی اگر عملیات جست‌وجوی فرد مورد علاقه‌مان با شکست مواجه شود، اکثر ما به یافتن کسی که صرفاً او را می‌شناسیم هم رضایت می‌دهیم. هر فردی که ما را از حس بد ناشی از تنهایی و در معرض دید قرار گرفتن نجات دهد کار را راه می‌اندازد.□با نگاهی عمیق به بیشتر دانشکده‌ها یا محل‌های کار هم می‌توانید فرآیند مشابهی مشاهده کنید. دانشجویان یا کارمندان جدید، از روزی که وارد محوطه دانشگاه یا دفتر می‌شوند، به دنبال یافتن و ایجاد دوستی با افرادی مشابه و از طبقه اجتماعی خود هستند. این تمایل که تا حد زیادی ناخودآگاه است با نام «سوگیری همانندگرایی» (affinity bias) شناخته می‌شود. سوگیری همانندگرایی، که به سوگیری شباهت نیز معروف است، تمایل افراد برای برقراری ارتباط با کسانی است که علایق، تجربیات و پیشینه‌های مشابهی دارند.●همه ما می‌خواهیم در کنار افرادی باشیم که به ما حس راحتی و درک شدن می‌دهند و این حس اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که بتوانیم به راحتی طرف مقابل و تجاربش را درک کرده و با داستان او ارتباط برقرار کنیم. این طرز تفکر ممکن است درست نباشد، اما وقتی داستان یا تجربه‌ای مشابه داریم، فکر می‌کنیم که می‌توانیم یکدیگر را بهتر بفهمیم. زمانی که بیش از حد به افرادی که شبیهمان هستند وابسته شویم، سوگیری همانندگرایی می‌تواند به «تبعیض» تبدیل شود. وقتی ما آنقدر نسبت به عقاید و باورهای خود تعصب داریم که افرادی که با آنها مخالف هستند، عکس‌العمل منفی شدیدی را در ما برمی‌انگیزند، این سوگیری از کنترل خارج شده است. ○در برخی موارد، این خطا ممکن است سبب شود که از معاشرت با کسانی که مانند ما فکر نمی‌کنند خودداری کنیم. در موارد دیگر، می‌تواند زمینه‌ساز نژادپرستی یا جنسیت‌گرایی شود و ما تنها زمانی با افراد هم‌صحبت و هم‌مسیر شویم که از یک نژاد خاص یا جنسیت مورد تایید ما باشند. ترجیح معاشرت و همراهی با افراد مشابه خودمان باعث ایجاد فاصله روانی و فیزیکی بین گروه‌های اجتماعی می‌شود.خوب است بدانیم که احساسات ما نسبت به یک فرد ممکن است بر اساس چیزی جز رنگ پوست، جنسیت، سن، محله یا حتی موسیقی‌ای که گوش می‌دهد، نباشد. ما ممکن است کسی را دوست داشته باشیم فقط به این دلیل که معتقدیم او ما را دوست دارد‌- و اگر توقف کنیم و به آن فکر کنیم، می‌دانیم که هیچ دلیل منطقی برای این تصمیم وجود ندارد.■آیا تا به حال توجه کرده‌اید که اگر شخصی واقعاً به آنچه انجام می‌دهید یا می‌گویید علاقه نشان دهد، احتمالاً در مورد او مثبت فکر می‌کنید؟ یا شاید در پروسه استخدام سوگیری همانندگرایی را تجربه کرده باشید. اگر مصاحبه‌کننده، شخصیت کاندیدای استخدام را دوست داشته باشد، ممکن است چند نقص در رزومه او را نادیده بگیرد.□مضرترین جایی که سر‌و‌کله این سوگیری پیدا می‌شود، در همین فرآیند استخدام است. بیش از ۸۰ درصد از مدیران می‌گویند اگر کاندیدایی با صلاحیت کمتر را صرفاً «دوست» داشته باشند، استخدامش می‌کنند. مغز ما بر اساس احساسات تصمیمات سریع می‌گیرد، اما زمانی که در حال ارزیابی نامزدهای احتمالی برای یک موقعیت یا سمت مهم هستیم، باید احساسات را از معادله خارج کرد. به جای اینکه به دنبال کسی باشید که دوست دارید، به دنبال کسی باشید که با اهداف و ارزش‌های شرکت سازگار باشد و کار خود را به خوبی انجام دهد.●اما این سوگیری جنبه مثبتی نیز دارد. سوگیری همانندگرایی در زمینه‌های مراقبت‌های بهداشتی مفید است زیرا می‌تواند افراد مبتلا به یک بیماری مشترک (مانند سرطان) را به همکاری و به اشتراک گذاشتن تجارب و توصیه‌های گوناگون سوق دهد. نتیجه این همکاری، احساس تعلق به جامعه‌ای با زبانی مشترک برای کسانی است که از همین وضعیت رنج می‌برند. یک مطالعه نشان داده افرادی که از نوع خاصی از سرطان رنج می‌برند و با سایر مبتلایان به این سرطان تعامل داشتند، سطوح بالاتری از رفتارهای سلامتی مثبت را نسبت به سایر افراد درگیر با این بیماری که با مبتلایان دیگر تعامل نداشتند، گزارش می‌کنند. کسانی که فقط با افراد سالم (مانند دوستان یا اعضای خانواده) در تعامل هستند، احساسات منفی بیشتری در مورد بیماری خود گزارش می‌دهند و کمتر به پروتکل‌های درمانی پایبند هستند. ○وقتی شرکت‌ها برای استخدام کارمندان جدید، افراد را از فیلتر «تناسب فرهنگی» رد می‌کنند در واقع در دام سوگیری همانندگرایی افتاده‌اند. به عنوان مثال، یک مدیر استخدام ممکن است هنگام مصاحبه با شخصی بلافاصله فکر کند «او می‌تواند روزی سمت من را به عهده بگیرد» صرفاً به این دلیل که آنها به یک مدرسه رفته‌اند و هر دو از یک نژاد یا جنسیت هستند.