تو رو بخدا همه‌چیز را نگویید…همه‌چیز را هم نباید گفت.بعضی حرف‌ها،وقتی از دل بیرون می‌آیند،دیگر «قدرت» ندارند…پخش می‌شوند، ضعیف می‌شوند،و حتی گاهی علیه خودت استفاده می‌شوند.همه قرار نیست عمق تو را بفهمند.همه ظرفیت شنیدن ندارند.و همه نیت خیر ندارند…گاهی گفتنِ زیادیعنی هدر دادنِ انرژی ذهن،یعنی لو دادنِ مسیر،یعنی باز کردنِ درِ قضاوت‌ها…آدم‌های قوی یک تفاوت مهم دارند:می‌دانند کِی سکوت کنند.نه از ترس…از شعور.سکوت، همیشه ضعف نیست،گاهی بالاترین سطحِ تسلط بر خود است. هر حرفی «مخاطب خودش» را می‌خواهدو هر دلی، «محرم» نیست…پس یاد بگیر:همه‌چیز را برای همه نگو.