#ساره_تللی #فصل_هشتم #قسمت_هشتم از کنار چشمه بلند شدم و کمی جلوتر رفتم...دخترک ترسیده بود... رنگ از رخ پریده بود آنقدر ترس و وحشت وجودش را گرفته بود که صدای ضربان قلبش را احساس می کردم...کمی جلو رفتم...متوجه شدم ترسیده نهایتا دست از تعقیب دخترک برداشتم...خدای نکرده قصد و نیت سويي نداشتم... نمی دانستم چه چیزی در من شکل گرفته بود که ناخودآگاه دنبال آن دختر بيفتم... شاید جاذبه ای در آن دختر بود... اما آن دختر کاری کرد مرا برای لحظه ای بی اختیار دنبال خود بکشاند... شاید آن دختر جواب معماهای بی جواب ذهنم بود شاید کلید بازگشت حافظه ام بود .... گوسفند ها را بعد از چرا راهی آغل کردم.... دست و صورتم را شستم و در چادر نشستم.... خستگی امانم را بریده بود ساعت ها پیاده روی بذر خستگی را در تمام بدنم کاشته بود بی بی مریم در چادر نبود...احتمالا به چادر های همسایه رفته بود و در همان موقع کم کم پیدایش می شد....سفره را باز کردم تا کمی غذا بخورم.... در حال خویش بودم که بی بی با عجله و نفس زنان سر رسید... بی بی: چرا آبروی منو ریختی؟؟ تو چیکار کردی پسر جان..؟؟ با ناموس دیگران چیکار داری...؟؟ چرا بی ناموسي می کنی...؟؟ این بود جواب محبت های ما...؟؟ تو چه کردی با ما..!!؟؟ چی شده بی بی من چکار کردم که خودم خبر ندارم ...!؟؟ دختر توران رفته لبه چشمه آب بياره میگه تو افتادی دنبالش؟؟؟ بی بی به خدا من نظر بد نداشتم... اون دختر منو یاد چیزی می اندازه...!!! می خواستم ازش سوالی بپرسم... آخه دختر مردم تورو یاد چه می اندازه پسر جان..؟؟ تو مهمان مایی مهمان که آبروی صاحب خانه رو نمی بره...!!!بلند شدم رفتم جلو بی بی ایستادم و گفتم: بی بی به همین نان و نمکی که سر سفره ات خوردم من آبروتو نبردم.... من شیر پاک خوردم من نمک نمی خورم نمک دان بشکنم بی بی... چارقدشو بوسیدم و گفتم بی بی در حقم مادری کردی دستت درد نکنه... ولی دیگه جای من اینجا نیست.... حلالم کن بی بی.... به عمو افراسیاب بگو ی عمر مدیونتم بی بی گریه می کرد... با چشماني اشک بار می دویدم مثل کودکی که مادرش را از دست داده بود... داستان بی بی مریم و افراسیاب برای من تمام شده بود اما داستان آن دختر برایم تمام نشد.... آرام آرام خودم رو به نزدیکی جاده رساندم... جیب هایم خالی تر از کف دستانم بود... مدتها کنار جاده نشستم اما خبری از ماشین نبود... تا اینکه یک وانت کنارم ایستاد... راننده ؛ بیا بالا.. آقا شیراز؟ تا آن حوالی میرم... بیا بالا آخه...!!! آخه چی...؟؟ راستش من پول ندارم،کی از تو پول خواست... بیا همسفر ما شو قند تو دلم آب شد.... انگاری دنیا رو بهم داده بودند.... در راه: خوب بگو ببینم اهل کجایی؟؟ نمی دانم...!!! یعنی چی نمی دانی؟؟ مال کدوم طایفه ای..!!؟ نمی دانم آقا... من حافظه ام رو از دست داده ام، نمی دانم کی هستم، اهل کجام.... راننده از تعجب چشمانش از حدقه بیرون زده بود...!!! انگاری مورد مشابهی تابحال ندیده بود.... شما منو نمی شناسی؟؟؟ نه والا.... من از کجا باید شما رو بشناسم...؟؟ گفتم شاید به گوشتان خورده باشه، من چند ماه پیش اینجا تصادف کردم و حافظه ام رو از دست داده ام.... پس تو که نه می دانی اسمت چیه نه می دانی مال کجایی الان کجا داری میری...؟؟؟!!!!!!ادامه دارد....کانال بهترین داستان هاکانال بهترین داستان هاارتباط با مدیر کانال @FardinMoradi72داستان های محلی و قشقایی و ...لینک کانال بهترین داستان ها https://telegram.me/behtarindastanha@behtarindastanhahttps://t.me/behtarindastanha