انتظار ..... شب حنای تنها دخترم بود ... آنقدر خوشحال بودم که انگار دنیا رو بهم داده بودند ... اما ته دلم احساس تنهایی می کردم ... به این فکر می کردم که این خونه بدون درنا دیگه خونه نمیشه ... بعد از فوت همسرم درنا شده بود تنها مونس و همدم من ... یجورایی جای خالی مادرشو برام پر کرده بود ... شاید سخت ترین چیز برای هر مرد شبیه که برای آخرین بار دخترشو توی خونه اش داره ... با رفتن درنا من دوباره تنها می شدم ... دوباره سردرگم خاطرات تلخ گذشته می شدم ... هر بار خودم رو درگیر می کردم تا فراموشم بشه اما حس تنهایی منو مغلوب خودش می کرد ... عشقی که چهل سال از اون می گذشت اما برای من هنوز تازگی داشت ... هنوز راهروی دانشگاه رو فراموش نکرده بودم ... جایی که برای اولین بار همدیگرو ملاقات کردیم ... هنوز صحنه ی بالا رفتن ترلان از پله های فرودگاه توی ذهنمه ... چقدر بی رحمانه بود ...بابا جان بیا دیگه همه منتظر شما اند زودتر بیایید ... راستی ی خانوم دم در دنبال شما می گرده کیه ؟؟ نمی دونم برید منتظرتونه ذهنم درگیر شد یعنی کی می تونه باشه ... یک خانوم با من چیکار داره ...هر چه نزدیکتر می شدم دست و پامم بیشتر می لرزید ... یک خانوم حدودا شصت ساله با صورتی که پر از چین و چروک بود ... تا منو دید شروع به گریه کردن کرد ... چهره اش برام آشنا بود درحالی که بغض کرده بود و اشک می ریخت گفت : آقای کشکولی شما هستید ؟؟؟ بله من کشکولی هستم چیزی شده خانوم ؟؟ من شما رو نمی‌شناسم آقای کشکولی منو ببخشید ... خواهش می کنم منو حلال کنید ... من مینا هستم همکلاسیتون و دوست صمیمی ترلان ... پاهام سست شد ... این نامه برای شماست ... از طرف ترلان ... شوک شدم ، رنگم پرید و کل بدنم بی حس شد ... چی ت ت ترلان ؟؟؟ بغضشو قورت داد و با جملات دردناکی گفت : ترلان فوت کرد آقای کشکولی ترلان سرطان داشت. یک ماه پیش تو لس آنجلس توی غربت فوت کرد از من خواست تا هر طور شده شما رو پیدا کنم و این نامه رو که با دست خط خودش نوشته به شما برسونم آقای کشکولی ترلان تمام این چهل سال منتظر شما بود ... تک تک این لحظات رو به انتظار شما نشست اما شما نیومدید ... آقای کشکولی اون دیوانه وار عاشق شما بود عاشقانه هم در راه انتظار معشوقش مرد .... اون مرد ...پاهام سست شد و زمین خوردم .... باورم نمیشد ... اون منتظر من بود .....بخش هایی از رمان ساره تئللی