ندانستم قدم میزنیدر مسیری بی برگشت سراشیبی تند دلخوش بودم ،دستم را گرفته ایاما اما چقدر دوری ، نقطه ایکوچکدر وهمی زندگی وارگیجمگیجمصدایی در گوشم میپیچد عاشقانه ها را عهد می کند با خدا ...با دوست....بی نورپنهان شده ایسایه در این تاریکیبی تو تکه های عشقخاک شدخاک شدهمان که هنوز کوزه نکرده بودیسخت است باور کنمآب خورد در کاسه ای که هنوز بمن نداده بودیگیجمگیجممن این وهم را نمی شناسمچقدر آزار دهنده است این تهوع بالا می آورمزردابه ای تلخ میپیچد در درونم دردسایه... بگوچرا نمیزاید در من مرگ مانده است در گلویمدستهایی که مرا ساخت و مرا باختنفسهایم تکه تکه بیرون میزند آخرین اجرای زندگی بالا نمی آیددر این بغض کشنده در گلویم مانده استدستهایت دستهایی که در دست دیگریستآرام بفشار از من ویرانه ای بجاستکه دیگر نه جای توست نه عشق این تعفن و مرگ دیگر معنی زندگی استیادگار روزهایی که به خیانتعشق می آفریدبه دروغبرای منبرای اوبرای... از تو قبرستان خاطراتیکه در میانشان دفنم ،کافیستتا ابدتا روزی که دوباره ..افسوس بی عشق دوباره ای نیست برای دیدنت.#بهزاد_حیدری@behzadhaidari