وقتی با محمدرضاشاه روبه‌رو بودند، انقلابی و آرمان‌گرا شده بودند و شعرهایی آکنده از «جنگل»، «گل سرخ»، «ماهی سیاه» و مانند این‌ها می‌سرودند و می‌خواندند. حالا که پیر شده‌اند و با رژیم اسلامی مواجه‌اند، همگی نوستالژی‌باز شده‌اند؛ دلتنگ کوچه‌پس‌کوچه‌های وطن، خوردن جگر، شمال، قدم‌زدن در هوای تهران و بازگشت به آغوش آخوند، با عطر و طعم وطن.آن روز آرمان‌های ایدئولوژیک، وطن را از آنان گرفت؛ امروز نوستالژی، آخوند را برایشان به‌جای وطن جا می‌زند.✅@behzadmehrani77