امروز به عزیزی می‌گفتم: دوست دارم وقتی ایران آزاد شد، فقط بتوانم به وطن بازگردم، این جوانان و نوجوان

امروز به عزیزی می‌گفتم: دوست دارم وقتی ایران آزاد شد، فقط بتوانم به وطن بازگردم، این جوانان و نوجوانان شجاع را ببینم و از آنان بپرسم: چه شد و چگونه شد که زیر سایهٔ این رژیم توتالیتر، زیر بار این‌همه فقر و تبعیض و ستم، در محاصرهٔ گشت ارشاد و بسیج و دستگاه سرکوب، چنین شجاع، زیبا، خوش‌پوش، خوش‌رقص، جسور و مهربان بالیدید؟چه شد که منِ میانسالِ تبعیدی، در هر گوشه‌ای از جهان، می‌توانم تصاویر شما را با افتخار به هم‌سن‌وسال‌های غربی‌تان نشان بدهم و به داشتن شما فخر بفروشم؟شک ندارم که شما به‌زودی ایران را پس خواهید گرفت. این ایستادگی البته ریشه در همان ایران‌گرایی، وطن‌دوستی، گرایش به پهلوی و فرهنگ و تاریخی دارد که میراث گران‌بهای ماست.چند روز پیش، در سخنانی و البته در مناسبتی دیگر، به این بیت مولانا اشاره کردم:مردِ میراثی چه داند قدرِ مال؟رستمی جان کَند و مجّان یافت زالاما فرزندان ما در ایران نشان داده‌اند که میراث‌دارانی هستند که قدر این میراث را به‌خوبی می‌دانند. فرهنگ و تمدن ایرانی همان اکسیر گران‌بهایی است که اگر در جوارش بنشینیم، مِسِ وجودمان زر می‌شود. جوانان امروز وطن، خود گنج‌ها و گنجینه‌هایی‌اند که فردای ایران را خواهند ساخت.✅@behzadmehrani77