قاچاق‌چی‌هامن برای خودم یک قانون دارم:وقتی می‌بینم دو نفر در یک سازمان، بر سرِ یک کار نادرست با یکدی

قاچاق‌چی‌هامن برای خودم یک قانون دارم:وقتی می‌بینم دو نفر در یک سازمان، بر سرِ یک کار نادرست با یکدیگر متحد شده‌اند، عجله نمی‌کنم که مداخله کنم یا پایان ماجرا را پیش‌بینی کنم.چون تجربه به من آموخته است که بسیاری از اتحادها، نه بر پایه‌ی حقیقت و ارزش مشترک، بلکه بر مدارِ منفعت شکل می‌گیرند.و هر اتحادی که ستون‌هایش را بر منفعت بنا کرده باشد، تا زمانی پابرجاست که منفعت‌ها هم‌جهت باشند.اما کافی است روزی منافع تغییر کند؛آن‌وقت همان اعتمادی که دیروز سرمایه‌ی اتحاد بود، می‌تواند به ابزارِ رویارویی تبدیل شود.برای همین معتقدم:در یک فیلم، همیشه شروع داستان تعیین‌کننده نیست؛ گاهی باید صبر کرد و پایان آن را دید.باور دارم که برخی ائتلاف‌ها، بذرِ فروپاشی خود را از همان روز نخست در درون خویش دارند.و به زبان ساده‌تر:قاچاقچی‌ها، بالاخره یک روز به روی هم اسلحه می‌کشند.