از این حرف ها گذشته،برای امشب و فردا که چشمانتون رو باز کردید مینویسم.عزیزان منهرچی خوندید یا نخوندی

از این حرف ها گذشته،برای امشب و فردا که چشمانتون رو باز کردید مینویسم.عزیزان منهرچی خوندید یا نخوندید، هر کم‌کاری، هر روزی که تلف شد، هر «کاش»ی که تو ذهنتونهامشب و فردا، وقتِ فکر کردن بهش نیست.مغزِ ما ساده‌ستهرچی بهش نشون بدی، همون رو تحویلت میده.اگه امشب گذشته رو مرور کنی، فردا با ترس میری سرِ جلسهاگه آرامش رو مرور کنی، فردا با تمرکز میری.انتخاب واقعاً با خودته.یادتون باشههر زحمتی که کشیدید چه زیاد، چه کم فردا توی اون دفترچه هست.بگردید بینِ سؤال‌هامطمئن باشید هست.هست و پُر هم هست از چیزایی که از پسشون برمیاید.فردا ‌امتحان «هرچی بلدی» نیستمسابقه‌ی «پیدا کردنِ چیزایی که بلدی».فقط باید ذهنتون اون‌قدر آروم باشه که ببینتشون.و اینجاست که تنها دشمنِ واقعیِ فرداتون معلوم میشهنه سختیِ سؤال، نه کمبودِ وقت بلکه فشاری که خودتون به خودتون میارید.نذارید استرس،زحمتی رو که کشیدید ازتون بگیره.نذارید ترس، جلوی چیزی رو که واقعاً بلدید بگیره.سرِ هر سؤالی که قفل کردید،یه نفسِ عمیق،و برو بعدی.همین. به همین سادگی.آروم باشید.آرامش، خودش نصفِ نمره‌ست.پس امشب چشم‌هاتون رو ببندید و به اون زندگی‌ای فکر کنید که میخواید بهش برسید.به حالِ خوبِ بعدش به لبخندِ مامان…به روزی که به خودتون میگید «ارزشش رو داشت».اون تصویر رو دو دقیقه نگه دارید و بذارید بدنتون طعمش رو بچشه. این تنها کارِ مفیدیه که امشب می‌تونید بکنید.و بدونید خیرِ خدا از چیزی که فکرش رو میکنید بزرگ‌تره.چیزی که براتون چیده، از نقشه‌ای که خودتون کشیدید کامل‌تره؛ حتی اگه امروز هنوز نفهمیدینش.من امشب،مثل شب کنکور پنج سالِ گذشته،بیدارم و برای تک‌تکتون دعا می‌کنم.حتی اگه کنارتون نباشم، تمامِ دلم اون‌جاست.برید و بدرخشید تو با لیاقتیتو کاملیو لیاقت و کمال توروهیچ نمره و ترازی تعریف نمیکنه و تغییر نمیده.برو و هرچی بلدی پیاده کنباقیش خودش درست میشه.عزیزِ من. 🤍