چگونه با #آرزوهایمان روبرو شویم؟ سوالی است کمر شکن که بشر هیچگاه به جوابی بایسته نرسیده است و من ت

چگونه با #آرزوهایمان روبرو شویم؟ سوالی است کمر شکن که بشر هیچگاه به جوابی بایسته نرسیده است و من تجربه ام می گوید:برای بسیار آرزوها( بخصوص دور و بزرگ) چه بسبار که از عمر و دیگر منابع در دسترس خرج کردم و بسیار آنچه که کمتر از آرزوهایم بودند ولی می توانستم استفاده کنم را حذف کردم #تا به بعض آرزوهایم رسیدم، ولی در زمانی که رسیدم، نه آن آدم قبلی بودم و نه آن اشتیاق اولی را به آنها داشتم و نه آدمهای دور و برم را خوشحال کردندو چه بسا که گرفتار حسرتهایی شدم که ایکاش آن همه ندویده بودم و یا ایکاش از همان موجودی هایم بهره برده بودم!#و به بعضی اصلا نرسیدم چرا که عوامل ناخواسته زیاد سر راهم در جهت خلاف آنها عمل کردند و من، ناکام و درمانده که چرا من؟!و فهمیدم، #اول باید با اطرافیان نزدیکمان صادقانه به نتیجه برسیم که با حداقلها خوشحال باشیم و مهربانانه زندگی کنیم( بدون قضاوت زندگی خود و حسرت داشته های دیگران)#دوم همدلانه و آرام آرام و بدور از رقابت با دیگران، آنچه که می توانیم را برای زندگی فراهم کنیم. قطعا زندگی، خود فرصتهای خوبی برای رشد در هر زمینه ای در اختیار خواهد گذاشت.#سوم بخشی از انرژیهای روحی روانی و فیزیکی خود را به مطاالعه، دورهمی و هنر بخصوص شعر و موسیقی اختصاص دهیم.و #نهایتا زندگی را چنان زندگی کنیم، که وقتی پا به سن گذاشتیم و آرزوهایمان کم رنگ شده و نیازهای روحی افزایش یافت برای آرامش بیشتر، احساس نکنیم به بسیار داشته های فردی مثل نیازهای مادی زندگی، در حد اعلاو بسیار داشته های اجتماعی مثل مقام و شهرت و .. رسیده ایم ولی الان که می نگریم، گویی هستی کم کم پرژکتور خود را از روی ما دور می کند و ما می مانیم و خودمان، که نه آن داشته های فردی ارضامان می کنندو نه شهرت و مقام و .. اثری برایمان دارند.بگذریم: بقول بودا، مهمترین دلیل رنج بشر، خواسته ها و آرزوهای اوست هر چقدر کمتر، رنج کمتردر هر آرزو، فکر کنیم من قرار است چقدر و چه چیزهایی برایش هزینه کنم؟و اگر نرسیدم چه بر سرم می آید؟و اگر رسیدم آیا رضایت درونی مرا فراهم می کند؟محمد صالحی ۱/۴/۱۴۰۵https://t.me/beshnofekrkon/2818