روایت یک جامعه‌شناس از پرونده پژمان جمشیدی / چرا در پرونده‌های آزار جنسی، زن متهم می‌شود؟دکتر سیمین کاظمی، جامعه‌شناس و پژوهشگر حوزه زنان، در گفت‌وگو با خبرآنلاین درباره پرونده پژمان جمشیدی و واکنش‌های اجتماعی به آن گفت:🔹گفتمان مسلط درباره روابط جنسی و خشونت، گفتمانی است که درون نظم مردسالارانه تولید شده است؛ گفتمانی که در آن حق روایتگری با مردان است و تعریف حقیقت و اعتبار روایت‌ها بر اساس حقوق و خواست مردان ساخته شده است.🔹در مقابله با این گفتمان مسلط، حالا گفتمانی بدیل که باید آن را گفتمان مقاومت زنان نامید، اعلام وجود کرده که سکوت و انفعال را نمی‌پذیرد.🔹در یک جامعه مردسالار، کنترل بدن و روابط زنان امری پذیرفته‌شده است. اگر زنی مورد آزار قرار می‌گیرد، به جای پاسخگو کردن خشونت‌گر، زن آسیب‌دیده مورد بازخواست قرار می‌گیرد که چرا الزامات و باید و نبایدها را رعایت نکرده است. نکوهش قربانی، سازوکار دفاعی نظم مردسالارانه برای حفظ سلسله‌مراتب قدرت است.🔹[با اشاره به نشست مجله «زنان امروز» با حضور شاکی پرونده] دعوت از شخص آسیب‌دیده را باید بخشی از گفتمان مقاومت در برابر گفتمان مسلط دانست که صدای قربانیان را خاموش می‌کند. اجازه دادن به روایت‌های محذوف، تشکیل محکمه نیست؛ تلاش برای برقراری توازن در میدان نابرابر روایت است.🔹 «اصل برائت» مکانیسمی برای محافظت از شهروندان در برابر دولت است و نمی‌تواند به عنوان ابزاری برای به سکوت کشاندن زنان مطرح شود. شنیدن روایت قربانی به معنای رای دادن به مجرم بودن متهم نیست، بلکه فضایی برای شکستن سکوت قربانیان و پاسخگو کردن صاحبان قدرت فراهم می‌کند.🔹[خطاب به زنان خشونت‌دیده] شما به هیچ وجه در خشونتی که تجربه کرده‌اید مقصر نیستید. هیچ‌کس حق ندارد خشونت را با ظاهر، رفتار یا تصمیم شما توجیه کند. شما حق دارید روایت‌تان را بازگو کنید و انتظار حمایت داشته باشید. جامعه نیاز دارد سوگیری جنسیتی را کنار بگذارد و ظرفیت شنیدن روایت آسیب‌دیدگان را توسعه دهد.