#روانشناسی ملاکهای پژوهشی DSM5 برای اختلال #پرخوریدورههای مکرر پرخوری. دارای دو خصوصیت:خوردن مقداری غذا در مدت زمان خاصی (مثلا هر دو ساعت) که قطعا بیش از آن چیزی است که اکثر مردم در مدت مشابه و تحت شرایط مشابه می‌خورند.احساس فقدان کنترل بر خوردن ضمن دوره‌ی پرخوری (مثلا احساس این‌که شخص نمی‌تواند خوردن را متوقف کند و یا بر میزان آن‌چه می‌خورد کنترل داشته باشد).دوره‌های پرخوری که با سه تا (یا بیشتر) از خصوصیات زیر همراه است:خوردن سریع‌تر از حالت طبیعیخوردن تا زمانی که سیری توام با احساس ناراحتی ظاهر شود.خوردن مقادیر زیادی غذا هنگامی که فرد از لحاظ جسمی گرسنه نیست.خوردن در تنهایی به‌دلیل احساس شرم از مقدار غذایی که خورده می‌شوداحساس تنفر از خود، افسردگی یا احساس گناه شدید پس از پرخوری.ناراحتی بارز در مورد پرخوری وجود دارد.پرخوری به‌طور متوسط حداقل یک‌بار در هفته در طول 3 ماه روی می‌دهد.📌توجه:روش تعیین فراوانی پرخوری با روش مورد استفاده برای پراشتهایی عصبی متفاوت است. تحقیقات بیشتری لازم است تا مشخص شود روش ارجح برای تعیین آستانه‌ی فراوانی تعداد روزهایی است که پرخوری روی می‌دهد یا دفعات پرخوری است.♦️پرخوری همراه با رفتارهای نامتناسب جبرانی نیست (مثل پاکسازی، روزه‌داری، ورزش مفرط) و منحصرا در جریان بی‌اشتهایی عصبی یا پراشتهایی عصبی روی نمی‌دهد.