🔵🔴 چرا جمهوری اسلامی ایران همچنان پابرجاست؟📄 اسرائیل هیوم | دنی زاکنمقاله با تهدید تازه دونالد تر

🔵🔴 چرا جمهوری اسلامی ایران همچنان پابرجاست؟📄 اسرائیل هیوم | دنی زاکنمقاله با تهدید تازه دونالد ترامپ برای آغاز «روز دی اقتصادی» علیه ایران شروع می‌شود؛ سیاستی که هدف آن مسدودکردن همه مسیرهای مالی و تجاری تهران، از قاچاق نفت و صرافی‌ها تا شرکت‌های پوششی، انتقال پول و ثبت کشتی‌هاست. کشورهایی که این محدودیت‌ها را نادیده بگیرند نیز در معرض تحریم‌های ثانویه آمریکا قرار خواهند گرفت. مهم‌ترین هدف این فشار چین است که همچنان نفت ایران را خریداری می‌کند و یکی از اصلی‌ترین منابع درآمدی حکومت را زنده نگه داشته است. مقاله همچنین به ادامه تجارت ایران با روسیه، پاکستان، ترکیه و عراق اشاره می‌کند و می‌گوید چین و روسیه احتمالاً در برابر فشار واشنگتن مقاومت خواهند کرد، اما رفتار ترکیه می‌تواند آزمون مهم‌تری برای سیاست ترامپ باشد. امارات نیز برای هرگونه محاصره مالی ایران اهمیت ویژه‌ای دارد. پس از ازسرگیری حملات ایران به امارات و نفتکش‌های این کشور، ابوظبی اعلام کرد روابط تجاری و مالی خود با تهران را متوقف می‌کند. اسرائیل هیوم معتقد است تداوم این وضعیت می‌تواند ضربه مهمی به اقتصاد ایران وارد کند، زیرا امارات یکی از اصلی‌ترین مسیرهای مالی و تجاری جمهوری اسلامی بوده است. عبدالناصر همتی، رئیس‌کل بانک مرکزی ایران، گفته است صادرات نفت در شرایط فعلی تقریباً متوقف شده، اما حکومت همچنان به برخی منابع ارز خارجی دسترسی دارد. مقاله همچنین با استناد به برآورد صندوق بین‌المللی پول از کوچک‌شدن اقتصاد ایران در سال ۲۰۲۶، افت تولید ناخالص داخلی و جهش نرخ ارز سخن می‌گوید؛ اما پرسش اصلی آن این است که آیا چنین فشاری الزاماً به سقوط حکومت منجر می‌شود؟ ساسون حداد، پژوهشگر مؤسسه راهبرد و امنیت اورشلیم، پاسخ منفی می‌دهد. به گفته او، ایران عملاً دو اقتصاد دارد: اقتصاد عمومی که با سرعت فرسوده می‌شود و یک «اقتصاد موازی» در اختیار ساختار قدرت که بسیار آهسته‌تر آسیب می‌بیند. این سازوکار به حکومت اجازه می‌دهد منابع محدود را به نهادهای امنیتی، سیاسی و اقتصادی‌ای منتقل کند که بقای آن را تضمین می‌کنند. مقاله رمزارزها، صرافی‌ها، شبکه‌های تجاری غیررسمی و سازوکارهای دورزدن تحریم را از اجزای این اقتصاد سایه می‌داند. نمونه مورد اشاره، صرافی رمزارزی نوبیتکس است که بنا بر ادعای مقاله در انتقال منابع مالی به داخل ایران و برخی نهادهای حکومتی نقش داشته است؛ شبکه‌هایی که وزارت خزانه‌داری آمریکا تلاش می‌کند به‌تدریج آنها را شناسایی و مسدود کند. مزیت اصلی این اقتصاد موازی برای حکومت آن است که بقای ساختار قدرت را تا حدی از وضعیت معیشتی جامعه جدا می‌کند. حتی اگر ارزش پول ملی، مصرف خانوار و فعالیت بخش خصوصی به‌شدت کاهش یابد، حکومت می‌تواند منابع باقی‌مانده را برای پرداخت هزینه نهادها و گروه‌هایی که ستون‌های اصلی قدرت هستند، حفظ کند. حداد نتیجه می‌گیرد که کاهش تولید ناخالص داخلی، تورم یا حتی افت شدید صادرات نفت به‌تنهایی برای فروپاشی جمهوری اسلامی کافی نیست. نقطه بحرانی زمانی فرا می‌رسد که حکومت دیگر نتواند «ائتلاف قدرت» خود را تأمین مالی کند؛ یعنی هم‌زمان درآمد نفتی قطع شود، دسترسی به ارز برای مدتی طولانی دشوار بماند، تورم ارزش واقعی دستمزدها را از بین ببرد، فعالیت اقتصادی فلج شود و در داخل ساختار حاکم شکاف ایجاد شود. جمع‌بندی مقاله این است که تحریم‌های شدید می‌توانند اقتصاد ایران را فرسوده‌تر کنند، اما تا زمانی که حکومت بتواند اقتصاد موازی خود را حفظ و منابع لازم برای نهادهای اصلی قدرت را تأمین کند، فشار اقتصادی به‌تنهایی الزاماً به فروپاشی سیاسی منجر نخواهد شد./فوکوس@focuss_irT.me/bestdiplomacy