یه چیزی رو هیچوقت نمیفهمی ؛ اینکه بعضیا فقط بازیگرن ، نه آدم. نقش خوبی میگیرن ، لبخند میزنن ، قربونت میرن ، باهات گریه میکنن حتی ؛ ولی پشت اون نگاه مظلوم ، یه کثافت‌ کاری عمیقه که بوی تعفنِ وجودشونو گرفته. تو بهشون اعتماد میکنی ، تکیه میدی ، اما نمیدونی رو چی وایسادی ، رو یه زمین لیز ، رو یه دل پر از دروغ. و وقتی سقوط کردی ، فقط یه جمله توی گوشت تکرار میشه : “ چطور نفهمیدم؟ “ ولی اونا همینن. بازیگرن. همیشه یه قدم جلوترن.🥀🤍.