گاهی حس میکنم این آدم‌ ها دقیقا برای دیوونه کردن من ساخته شدن. انگار یه مأموریت دارن که با هر رفتار احمقانه ، با هر دروغ ، با هر بی‌ توجهی ، یه قدم منو به سمت جنون ببرن. آدمایی که نمیفهمن ، نمیخوان بفهمن ، یا شاید هم خودشونو زدن به نفهمی. آدمایی که یه چیز رو میشنون و یه چیز دیگه تحویل میدن ، آدمایی که بودنشون خسته ‌کننده‌ست ، نبودنشون خسته‌ کننده‌ تر. من از این همه تکرار خسته شدم ، از اینکه هی توضیح بدم ، هی منطقی باشم ، هی کوتاه بیام. یه جایی توی این مسیر ، مغزم داره از شدت خستگی ، از شدت فشار ، از شدت اعصاب خوردی منفجر میشه. دیگه نمیتونم بین این همه حرف بی‌ ارزش ، این همه آدم بی‌ دلیل ، یه لحظه آرامش پیدا کنم. من دارم دیوونه میشم و اونا فقط نگاه می‌کنن. شاید اینم براشون یه سرگرمی باشه.🤍🚶🏿‍♂.