آدمای سمی همیشه داستان رو از جایی تعریف میکنن که تو دیگه نتونستی تحمل کنی و واکنش نشون دادی ؛ اون مو

آدمای سمی همیشه داستان رو از جایی تعریف میکنن که تو دیگه نتونستی تحمل کنی و واکنش نشون دادی ؛ اون موقع که دیگه صبر نکردی تغییر کنن و رهاشون کردی ؛ اما هیچوقت نمیگن خودشون چطوری تورو از نظر روحی و احساسی نابود کردن. چجوری ذوقت رو کور کردن و اشکت رو در آوردن. اونا قصه رو طوری میگن که انگار همه چیز تقصیر تو بوده ، اما پشت این سقوط احساسی تو مدت ها بی انصافی و زخم هایی هست که فقط تو میدونی چقدر عمیق بوده..