«نمی‌فهمی، ولی گویم! دلم پیمانه درد استنمی‌فهمی از این ظلمت، رخ هفت آسمان زرد استنمی‌فهمی، ولی گویم! دلم بسیار غم دارددگر بیداد هم شِکوِه، از این ظلم و ستم داردنمی‌فهمی به زیر جلد تو، ابلیس در بند استگمان داری که ریش تو به عرش کبریا بند استنمی‌فهمی و پرپر می‌کنی گل‌های میهن راگمان داری گلستانم گل نشکفته کم دارد؟!نمی‌فهمی که من دارم صبوری می‌کنم، هرگز نمی‌فهمی!چنان غرقی تو در نخوت، که تا آخر نمی‌فهمینمی‌فهمی ثناگویان تو، بند زر و سیمند!اگر زر را ستانیشان، همه روی تو شمشیرند!نمی‌فهمی بلاجویان تو، پیمانه زهرند!ورق گردد اگر روزی، به کام تو سرازیرند!نمی‌فهمی و می‌فهمم، که دیگر هیچ راهی نیست!اگر عهدی میان ماست، شکستش را گناهی نیستنمی‌فهمی که پای ظلم هم، روزی زمین‌گیر استو می‌فهمی، ولی وقتی دگر، دیر است!»❤️ @biabamaa