پروازی وسیعکه ناگهان از جهان می‌افتدچشم‌بندش را برمی‌دارد و شلیکمرگضمن تمام ضرورت‌هانامه‌ای ست از زب

پروازی وسیعکه ناگهان از جهان می‌افتدچشم‌بندش را برمی‌دارد و شلیکمرگضمن تمام ضرورت‌هانامه‌ای ست از زبان افتادهساعتی که قرار است در باز شودپاهایم راه بیفتدو بوی سوختگی از شکاف سینه‌ام بیرونمجدداً پخش می‌کنممتنی زنده از خیابانساعت نمایشی روی چند سکوو اعتراضامتیازی که داده نمی شوممجدداً...در باز می شودچند سایه از تعقیبی سریعو اعتراف می‌کنم که نبوده‌امهر جا که دیوارکافه‌ای‌ست دور میزی کوچکهر جا که قراریکشنبه‌ای‌ست زیر درختان ساعیدر حلقه‌ای که دورمان را می‌گرفت وولیعصربه طرز عجیبی گفتنیدر باز می‌شود...آماده‌اماجازه دهید روسری‌ام را بردارم#نیلوفر_امانتچیبیداد موریانه‌ها (ویژه‌ی شعر زن):@bidaademooriyanehaa