...از مرده‌های دوروبرمرنگ به رخساره‌ترینیزیباتریزیباتر از زنده‌های مرده‌ایمرده‌های زنده تو را نفس می‌کشند وبه مشام می‌رسنداز صدا به سکونتترینیترینیسکوتیعمیقیشکلک عوض نمی‌کنیزنده‌ترینیحتی وقتی رنگ‌پریده‌ترینیرنگ به رخساره مادام که می‌زنی گزنده‌ترینیبزاقت سکونتِ آبزیان را ممکن می‌کندزیبایی‌ات جبر استزیبایی‌ات هندسه استزیبایی‌ات تاریخ را کروی می‌کندزیبایی‌ات از غروب می‌تازد و شباهنگام غریقیزیبای غرق‌شده در عمیق‌ترینیخوابیرؤیاییآفتابگردانی به بزرگی تاریخلای موهات داریزیباتر از زنده‌های مرده مژه می‌زنیاز پیشانی‌ات تا پیشانی‌اتعقاب‌ها به ظهور می‌رسندبلندیکشیده‌ایآغوش که می‌گشاییسنگ از مشتم می‌افتد#کتایون_ریزخراتی بیداد موریانه ها (ویژه ی شعر زن):@bidaademooriyanehaa