تاریخ ایران باستان ۴۰محمد بن مخلدمخلد، یکی دیگر از شعرای عصر یعقوب است. او از مردم سیستان بود و به ف

تاریخ ایران باستان ۴۰محمد بن مخلدمخلد، یکی دیگر از شعرای عصر یعقوب است. او از مردم سیستان بود و به فارسی شعر می‌گفت و شعری درباره عمار خارجی و یعقوب دارد:جز تو نزد حوا و آدم نکِشت شیر نهادی بدل و بر مَنِشتمعجز پیغمبر مکی تویی بکُنش و بمنش و بگوِشتفخر کند عمار روزی بزرگ کو همانم من که یعقوب کُشتترجمه و تکمیل کتاب «دانشور دهقان»، یکی دیگر از خدمات فرهنگی است که به یعقوب نسبت داده شده است. در مقدمه شاهنامه بایسنقری می‌خوانیم: یعقوب لیث که در صدد احیای سنن ایران قدیم بود، دستور داد این کتاب را که حاوی داستان‌های ملی ایرانیان بود، به دربارش آورند و ابومنصور عبدالرزاق، وزیر، خواست مقدماتی فراهم سازد تا ضمن برگردان آن از زبان پهلوی به فارسی، قسمت‌های مربوط به زمان خسروپرویز تا پایان یزگرد سوم را نیز بر آن بیافزایند. این کار را مسعود بن منصور و چهار تن دیگر انجام دادند.در عصر عمرولیث نیز می‌توان از چند شاعر نام برد:فیروز مشرقیمشرفی به پارسی شعر می‌گفت، و وفات او را ۲۸۳ ه. ق نوشته‌اند:مرغیست خدنگ ای عجب دیدی مرغی که شکار او همه جانیداده پر خویش کرکس هدی تا نه بچه‌اش برد بمهماناابوسلیک گرگانیگرگانی که اشعارش بیشتر غزلیات آمیخته به طنز عامیانه است از هنرمندان دوره عمرولیث است. موسیقی محلی گرگان بخشی به نام «ابوسلیک» دارد، شاید تشابه نام این موسیقی با نام ابوسلیک شاعر، حکایت از آشنایی او با موسیقی داشته باشد:خون خودگر بریزی بر زمین به که آبِ روی ریزی در کناربت‌پرستنده به از مردم‌پرست پند گیر و کار بند و گوش‌دارگویا در زمان طاهر، دیگر اصرار به سرودن شعر فارسی از بین رفته، شعرا به عربی یا به عربی و فارسی شعر می گفته‌اند، یعقوب، برادر طاهر، به شاعری که در چهار بیت عربی او را مدح کرده بود، چهارهزار درهم جایزه می‌دهد.امیرخلف که برای مدتی در سال‌های ۳۵۲ تا ۳۹۳ ه. ق در سیستان حکومت داشت، مردی علم‌دوست و دانش‌پژوه و دوستدار دانشمندان بود. از جمله خدمات فرهنگی امیرخلف، تفسیری بر قرآن است که به دستور او نوشته شده، شامل صد جلد است. امیرخلف برای تهیه این تفسیر، صد هزار دینار هزینه کرد. عتبی مولف تاریخ یمینی درباره این تفسیر می‌نویسد: «مشتمل بر اقاویل مفسران و تاویل متقدمان و متاخران و بیان وجوه قرائت و علل نحو و اشتقاق لغت و مشحون به شواهد امثال و ابیات و موشح به ایراد اخبار و احادیث است». و توضیح می‌دهد که این تفسیر در مدرسه صابونی نیشابور نگهداری می‌شد و بعد از حمله غز، به اصفهان منتقل شد (۵۴۵ ه. ق) و اکنون در کتابخانه آل خجند است. جرفاذقانی، مترجم تاریخ یمینی، نیز می‌افزاید: «این کتاب را که شامل صد جلد بوده، در اصفهان مشاهده کرده است». بدیع‌الزمان همدانی و فقیه ابوبکر نیهی و خطیب فوشنج - از فضلا و خوشنویسان آن زمان که به فارسی و عربی شعر گفته‌اند - نیز از نامیان دربار امیرخلف بودند. ابولفتح بستی نیز که معاصر او بوده، در مدح امیرخلف اشعاری سروده است#ادامه_دارد #آرش_ڪــیــوان_نــڑاد #باما_شایسته_ی_یهترین_هائید @bidmajnoon_1975