🔻👇🔺♦️تقریباً 2.5 میلیارد سال پیش، دوره ای به نام رویداد اکسیداسیون بزرگ، اتمسفر قابل تنفسی رو که همه ما بهش وابسته ایم، به ما داد. فوران سیانوباکتری ها، که گاهی اوقات به عنوان جلبک سبز-آبی نامیده می شن، اتمسفر مارو پر از اکسیژن و دنیایی ایجاد کرد که در اون اشکال حیات چند سلولی میتونه بوجود بیاد و موجوداتی مثل انسان می تونن نفس بکشن. 🆔 @bigbang5📌البته، یکی از بزرگترین انقراض های زمین، 450 میلیون سال پیش به نام "انقراض جمعی اواخر اردوویسیان"، احتمالاً به همین دلیل اتفاق افتاده. سیاره شاهد افت ناگهانی سطح اکسیژن بود که چندین میلیون سال ادامه داشت. 🆔 @bigbang5📌اما چطور؟ در دوره اردوویسیان، قاره ها یک توده واحد به اسم "گوندوانا" بودن. بیشتر حیات روی زمین هنوز در اقیانوس ها زندگی می کردن اما گیاهان شروع به زندگی در خشکی کردن. در اواخر اردوویسیان، یک تغییر آب و هوایی گسترده باعث شد گوندوانا از یخچال طبیعی پوشیده بشه و این سرد شدن جهانی به تنهایی برای کشتن گونه ها کافی بود. 🆔 @bigbang5📌اما پس از کاهش شدید سطح اکسیژن روی زمین، نبض دوم انقراض شروع شد. دانشمندان شواهدی از تغییر اکسیژن در نمونه های جمع آوری شده از کف دریاهای سراسر جهان دیدن و تصور می کنن که یخچال های طبیعی مسئول تغییر اساسی لایه های اقیانوس ها بودن که دمای منحصر به فرد و غلظت خاصی از عناصر مثل اکسیژن دارن. با این حال، علت دقیق افت اکسیژن هنوز مورد بحثه.🆔 @bigbang5📌اما علت هر چه باشه، نتیجه نهایی این بود که بیشتر از 80 درصد از زندگی روی زمین در زمان انقراض جمعی اواخر اردوویسیان از بین رفت و ممکنه بازم اتفاق یبفته مخصوصا که با تغییرات آب و هوا کاهش اکسیژن در لایه های اقیانوسی توسط دانشمندان درگیر در تحقیقات اخیر Nature Communications تائید شده.🆔 @bigbang5