از سال ۱۳۶۴ درگیر مباحث لبنان هستم| من با تک‌تک شهدای لبنان دوستی و رفاقت داشتم و اکنون نیز با رزمند

از سال ۱۳۶۴ درگیر مباحث لبنان هستم| من با تک‌تک شهدای لبنان دوستی و رفاقت داشتم و اکنون نیز با رزمندگان خط مقدم لبنان ارتباط دارم | ما جبهه مقاومت و لبنان را در بند اول تفاهم‌نامه آوردیم| در حالی که در متن ۱۵ ماده‌ای اولیه، آمریکا می‌گفت ایران باید موشکی، هسته‌ای، جبهه مقاومت و تنگه هرمز را کنار بگذارد، ترامپ به رسمیت شناختن جبهه مقاومت را به زبان فارسی امضا کرده است🔺این حرص رو می‌بینی؟ این حرصِ مقدس، حرصِ خامنه‌ای از صلح‌طلب‌نمایانیه که می‌گفتن باید تجهیزات نظامی که شاه با پول مردم خریده بود پس بدیم چون از این به بعد رابطه‌ی ما با دنیا بر اساس صلح‌طلبی و منافع انسانی پیش خواهد رفت. این حرص، حرصِ مطهری از مقدس‌نمایانی بود که می‌گفتن چرا در مجله‌ی زن روزِ فاسد و مفسد، درباره‌ی حجاب و جامعه‌شناسی و روان‌شناسیِ اسلامی می‌نویسی و به چنین مجله‌ی «بدنامی» مشروعیت می‌دی. این حرص، حرصِ بهشتی از کسانیه که بهش می‌گفتن انحصارطلب، دیکتاتور، مرفه و پولدار. دیکتاتور یک واحد درست کرده بود برای مطالعات انسانی و تربیتی؛ می‌گفت: «پس از مدتی به یک اصل رسیدیم. اینکه نمی‌شود آینده‌ی یک دانش‌آموز را با استفاده از تجاربِ قبلیِ دانش‌آموزان دیگر پیشگویی کرد. هر بچه خودش یک کتابِ خاص است. یک کتابِ سربسته که باید همان را خواند.» سر بسته این حرص، باعث خجالت دهان‌های خاموش و قلم‌های ناتوانِ ماست که نتونستیم طریقه‌ی استخراجِ بدیهیات رو در مملکت اسلامی به عامه‌ی مسلمین آموزش بدیم. ما بعنوان یک جامعه‌ی اسلامی، یک اشتباه رو مکررا تکرار می‌کنیم و این به روان جمعی و ضعف توان جمعی ما توی درس گرفتن از خطاهاست. ما در مورد حرف‌هایی که راجع به لاریجانی زدن اشتباه کردیم و اون‌قدر درس نگرفتیم تا ترور شد و فهمیدیم چه نابغه و چه ستونِ عقلانیتی رو از دست دادیم. وقتی به سلامی و باقری و حاجی‌زاده گفتن «ترسو و مدافع اشرافیت» ما سکوت و همراهی کردیم و وقتی با ترورشون جنگ آغاز شد فهمیدیم این مدافعینِ اشرافیت چه دستگاهی برای دفاع از شرف ما درست کرده بودن. امروز هم بخش بزرگی از جامعه‌ی مسلمین از فهم و تحلیلِ ساده‌ی یک نامه‌ی ١۵ خطی ناتوانه و اصرار داره آخرین بازماندگان نسل طلاییِ خودش رو هم اسراف کنه. غم‌انگیزه.