بحران روشنفکری خودباخته و کم خرد✍️ سید محمد جواد بنی سعید لنگرودیپس از گذشت چند دهه از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، یکی از پرسش های بنیادین در حوزه اندیشه اجتماعی و فرهنگی این است که نخبگان فکری و جریان های موسوم به روشنفکری، چه نسبتی با بازسازی هویت ملی و دینی جامعه ایرانی برقرار کرده اند. انتظار تاریخی از روشنفکر مسلمان ایرانی آن بود که در برابر هجمه گسترده معرفتی، رسانه ای، تمدنی و سبک زندگی جریان های معارض، به بازخوانی خلاقانه میراث ایران، اسلام و تمدن اسلامی ایرانی بپردازد و دستگاهی نو برای دفاع، تبیین و امتداد آن فراهم آورد. اما در بخش قابل توجهی از این جریان، به جای چنین رسالتی، نوعی انفعال نظری، شیفتگی نسبت به مدرنیته و پسامدرنیته، بی اعتمادی به میراث بومی و حتی هم زبانی با گفتمان های مهاجم مشاهده می شود. این مقاله با رویکردی انتقادی، به بررسی بحران هویتی روشنفکری وابسته، ناتوانی آن در صورت بندی نوین هویت ایرانی اسلامی، و پیامدهای فرهنگی، حقوقی، اقتصادی و اجتماعی این ناکارآمدی می پردازد.🔗 مطالعه کامل یادداشت@bijanabdolkarimi