﻿هیچ وقت منو به جایی نرسون که مجبور بشم اون رویی از خودمو نشون بدم که حتی خودمم دوستش ندارممن ذاتا آ

﻿هیچ وقت منو به جایی نرسون که مجبور بشم اون رویی از خودمو نشون بدم که حتی خودمم دوستش ندارممن ذاتا آدم سرد و بی احساسی نیستم.برعكس ،زیادی اهمیت میدمزیادی درک میکنمزیادی فرصت میدمحتی وقتی از دستت ناراحتم باز سعی میکنم دلیل رفتارت رو بفهممحتى وقتى دلم میشکنه باز دنبال راهی میکردم که همه چی درست بشه.من از اون آدمایی نیستم که با اولین اشتباه، همه چیز رو تموم کنن.بار دوم، سوم، حتی بیشتر هم فرصت میدم چون همیشه فکر میکنم شاید این دفعه فرق کنه.شاید این دفعه واقعا حواسش باشه. ولی یه چیزی رو هیچ وقت فراموش نكن... مهربونی بینهایت نیستیه جایی میرسه که دیگه نه ناراحت میشم نه بحث میکنم نه توضیح میدمنه حتی ازت انتظار دارمفقط...انگار یه کلید توی دلم خاموش میشهاز همون لحظه دیگه هر کاری هم بکنیاون آدم سابق برنمیگرده دیگه نه دنبال توجهت میام نه دنبال جوابنه دنبال درست کردن چیزی که فقط من براش جنگیدم آروم کنار میکشم.اونقدر آروم که شاید حتی نفهمی کی رفتنم شروع شد. و وقتی بالاخره بفهمی چی رو از دست دادی دیگه خیلی دیرهپس هیچ وقت مهربونی یه آدم رو با ضعفش اشتباه نگیر چون خطرناکترین آدم اونیه که هزار بار بخشیده...اما یه روز بی هیچ حرفی برای همیشهمیذاره همه چیز پشت سرش...!:)