گفت‌وگویکی از دلایل مهمی که آدم‌ها نمی‌توانند با هم گفت‌وگو کنند این است که اغلب وارد گفت‌وگو نمی‌شو

گفت‌وگویکی از دلایل مهمی که آدم‌ها نمی‌توانند با هم گفت‌وگو کنند این است که اغلب وارد گفت‌وگو نمی‌شوند؛ بلکه وارد شکل‌های دیگری از ارتباط می‌شوند؛ مناظره، مجادله، تبلیغ، دفاع از خود، یا تلاش برای متقاعد کردن طرف مقابل.در گفت‌وگوی واقعی، هدف "پیروزی" نیست؛ هدف "فهمیدن" است.▫️شروط اساسی برای شکل‌گیری گفت‌وگو۱. پذیرش امکان خطای خوداگر من از ابتدا مطمئن باشم که حقیقت کامل نزد من است، دیگر دلیلی برای شنیدن تو ندارم.۲. تمایز میان فهمیدن و تأیید کردنبسیاری از افراد تصور می‌کنند اگر دیدگاه دیگری را بفهمند، باید آن را بپذیرند. در حالی‌که فهمیدن و موافقت کردن دو چیز متفاوت‌اند. می‌توان کسی را کاملا فهمید و همچنان با او مخالف بود.۳. امنیت روانیوقتی افراد احساس کنند قرار است تحقیر، تمسخر یا محکوم شوند، مغز وارد حالت دفاعی می‌شود. در این وضعیت، انسان کمتر می‌اندیشد و بیشتر از هویت خود دفاع می‌کند.به همین دلیل در بسیاری از بحث‌های سیاسی، مذهبی و ایدئولوژیک، افراد در واقع از "هویت" خود دفاع می‌کنند نه از استدلال‌هایشان.۴. توانایی تحمل ابهامگفت‌وگو در فضایی رشد می‌کند که انسان بتواند مدتی با پاسخ‌های ناتمام زندگی کند. کسانی که به قطعیت فوری نیاز دارند معمولا زودتر به داوری می‌رسند و درِ گفت‌وگو را می‌بندند.۵. جدایی عقیده از شخصیتبسیاری از تعارض‌ها زمانی آغاز می‌شوند که نقد یک ایده به حمله به فرد تبدیل می‌شود. گفت‌وگو نیازمند این توانایی است که بگوییم: "من با این نظر مخالفم، اما تو را صرفا به خاطر این نظر، انسان بدی نمی‌دانم."۶. گوش دادن برای فهم، نه برای پاسخ دادندر بسیاری از مکالمات، افراد در حالی که طرف مقابل حرف می‌زند، مشغول آماده کردن پاسخ خود هستند. شنیدن واقعی یعنی موقتا جهان را از چشم دیگری دیدن.۷. فروتنی معرفتیاندیشیدن واقعی زمانی آغاز می‌شود که انسان به محدودیت دانش خود آگاه باشد. هرچه فرد بیشتر تصور کند که همه چیز را می‌داند، ظرفیت گفت‌وگویش کمتر می‌شود.▫️بزرگ‌ترین دشمن گفت‌وگو چیست؟شاید بتوان آن را در یک جمله خلاصه کرد: تبدیل اختلاف نظر به تهدید هویتی.وقتی فرد احساس کند تغییر عقیده به معنای از دست دادن حیثیت، ایمان، گروه اجتماعی یا تصویری است که از خود دارد، دیگر گفت‌وگو تقریبا ناممکن می‌شود. در آن لحظه، مسئله حقیقت نیست؛ مسئله بقاست.شاید بتوان گفت، گفت‌وگو بیش از آن‌که یک مهارت زبانی باشد، یک فضیلت اخلاقی است؛ فضیلتی که از این باور آغاز می‌شود که هیچ‌کس مالک تمام حقیقت نیست، اما هر کسی ممکن است بخشی از آن را در اختیار داشته باشد.▫️اگر تمایل به خواندن منابع خوبی در زمینه گفت‌وگو هستید، کتاب‌های زیر مفید خواهند بود:۱. من و تو، بوبر؛ ترجمه ابوتراب سهراب و الهام عطاردی۲. هنر انسان شدن، راجرز؛ ترجمه مهین میلانی۳. ذهن درستکار، هایت، ترجمه امین یزدانی و هادی بهمنی۴. فکرکردن بی‌درنگ و بادرنگ، کانمن؛ ترجمه حسین علیجانی رنانیجامعه‌ای بهتری بسازیم