خودبزرگ بینی.آدمی که خود را بزرگ می‌بیند، همه چیز و دیگران در نظرش کوچک هستند و آدمی که کوچکی خود را می‌داند جهان بزرگی برای شناختن در برابرش دارد و به دیگران نیز اهمیت می‌دهد.نه جانم، این را نگفتم که زبانم لال داشته‌های ذاتی و مهارت‌های خودت را دست کم بگیری و ناامید باشی، گفتم که بدانی هنوز بی‌نهایت ناشناخته و جا برای بزرگتر شدن در آسمان بالای سرت و زمین زیر پایت وجود دارد.گلدان کوچک است، اگر واقعیت را بپذیری خودت آن را می‌شکنی و ریشه‌هایت را به اعماق زمین می‌فرستی، قد می‌کشی تا بالاتر از ابرها را ببینی.اما اگر خود را بزرگ ببینی، هم خودت را فریب داده‌ای و هم با کوچک و ناچیز دانستن بقیه، بی‌ثمر تلاش می‌کنی همه را فریب دهی، اما هنگامی که جهان عزمش را برای شکستن این گلدان کوچک تنگ نگاهت جزم کند...تو نیز خرد و خشک خواهی شد.میلیاردها سال نوری آنسوتر، شاید موجوداتی هستند که نه از تو و زندان افکارت آگاهاند و نه حتی از وجود جای کوچکی به نام زمین خبر دارند و بلکه اهمیت نیز نمی‌دهند.گاهی بالا برو و از آن بالا جهان را تماشا کن!از آن گلدان فکری خود و دیگری  ساخته بیرون بیا و باغستان را ببین.یک بار دیگر :آن که خود را بزرگ می‌بیند، همه چیز و دیگران در نظرش کوچک هستند و او که کوچکی خود را می‌داند لذت شناخت و کشف جهانی بی‌انتها و قد کشیدن را در برابر خود دارد.ایرج نوروزی.T.me/bishuoori