چگونه باغ تو باور کند بهاران را؟که سال‌ها نچشیده است، طعم باران راگمان مبر که چراغان کنند، دیگر بارش

چگونه باغ تو باور کند بهاران را؟که سال‌ها نچشیده است، طعم باران راگمان مبر که چراغان کنند، دیگر بارشکوفه‌ها تن عریان شاخساران راو یا ز روی چمن بسترد دوباره نسیمغبار خستگی روز و روزگاران رادرخت‌های کهن‌ساقه ساقه‌دار شدندبه دار کرده بر اینان تن هزاران راغبار هول به رگ‌های باغ خشکانیدزلال جاری آواز جویباران را*نگاه کن، گل من! باغبان باغت راو شانه‌هایش، آن رُستگاه ماران راگرفتم آن که شکفتیّ و بارور گشتیچگونه می‌بری از یاد، داغ یاران را؟*درخت کوچک من! ای درخت کوچک من!صبور باش و فراموش کن بهاران رابه خیره گوش مخوابان از این سوی دیوارصدای سمّ سمندان شهسواران را،سوار سبز تو هرگز نخواهد آمد، آه!به خیره خیره مبر رنج انتظاران را#حسین_منزوی°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°غزل ۷حنجره زخمی تغزل/۱۳۴۷@Bitabi