می‌روی و دل _اگر زنده بمانم_ با توستور نمانم، همه‌جا روح و روانم با توستچون چراغی که فرا راه تو سوزد همه شببه سلامت برو ای دوست که جانم با توستچشمم ار خاک شود باز تو را می‌نگردکز دل خاک، نگاه نگرانم با توستتا تو را جلوه، بهارا! ز قیاس افزایددل پژمرده‌ی چون برگ خزانم با توستتا طراوت دهد ای گل! چمن حسن تو را ابر چشم همه شب اشک فشانم با توستنه مگر مرگ سکون است و مگر نه که همهپای رفتارم و بال طیرانم با توست؟،مرگ من در کف تو، زندگی‌ام در کف توستتا کجایم بکشانی که عنانم با توست #حسین_منزوی@Bitabi