بهار بود و اردیبهشت بودیاس تکان می‌خوردچشمانت بسته بودیاس تکان می‌خوردلبانت بسته بودیاس تکان می‌خورد

بهار بود و اردیبهشت بودیاس تکان می‌خوردچشمانت بسته بودیاس تکان می‌خوردلبانت بسته بودیاس تکان می‌خورددر چهرهٔ آرامت غم بودیاس تکان می‌خوردمرگ، همان درد بی‌درمانخون و امید را با هم در رگانت خشکانده بودباز هم یاس تکان می‌خوردتو را در خاک کاشتند ویاس هی تکان خورد و تکان خوردیک نگاهم به تو بود و نگاه دیگرم به یاسپیوند تازه‌ای یافت در من احساس و یاسدارم اکنون مراعات‌نظیریتو و من، بهار و یاس۱۴۰۵/۰۵/۱۵برای بابا.❤️‍🩹