معمولی علیه کمال!معمولی بودن علیه کمالگراییبرمیگردند همه شان برمی گردد یعنی آن جوری که تند تند می رو

معمولی علیه کمال!معمولی بودن علیه کمالگراییبرمیگردند همه شان برمی گردد یعنی آن جوری که تند تند می روند نمی توانند تا تهش بروند برای همین بر می گردد تا حالا که اینجور بوده یعنی اولش دعوا میکنند به توپ هم می زنند بعد یک میبینی که رفتند آن وقت تنها میمانی تنهایی خیلی طول نمی کشد یکی دیگر از راه میرسد یک زمین بی صاحب پیدا می کند که فکر می کند می تواند روی آن خانه بسازد اما عرضه چادر زدن هم ندارد کمی این ور و آن ور می کند نصف و نیمه چیزهایی می گوید نصف نیمه کاره رها می کند نصفه نیمه دوست دارد نصف نیمه حرف میزند نصفه نیمه می‌رود نصفه نیمه می آید همش نصفه نیمه است آنقدر نصفه نیمه است که این هم چیزی به دست نمی آورند درین نصفه بازار تو هم چیزی به دست نمی آوری چون نصفه هستی این نصفه ها هم به هم نمیخورد برای بودن باید کامل باشی نه از آن کامل ها که در داستان ها می گویند کامل خودت باشی خودت برای خودت کامل باشی هر آدمی برای خودش کامل است لازم نیست انگولکش کنیم لازم نیست دستکاری اش کنیم خودش برای خودش خوب است مخصوصاً اگر معمولی باشد اصلاً هر چیزی معمولیش خوب است لازم نیست خاص باشد لازم نیست خیلی عالی باشد همان چیزی که هست همان معمولی خوب است ما بیشتر خیال می کنیم باید عالی باشیم باید خاص باشیم باید کامل باشیم همین می شود که نمی شویم هیچی نمی شویم حتی دیگر همان معمولی هم نمی شویم می شوی همان کلاغی که می خواست راه رفتن کبک را یاد بگیرد اما راه رفتن خودش را هم یادش رفت معمولی بودن خوب است شاید از خوب هم بیشتر است اصلا معمولی بودن کار ساده ای هم نیست مثل این می ماند که بخواهیم به چیزی فکر نکنیم ولی فکر مزخرف به ذهنت می ریزد معمولی بودن این جوری است که نخواهی خاص باشید نخواهی ویژه باشی نخواهی دیده شوی و این ها اصلا کار ساده ای نیست ما عادت کردیم به یک جور عادت مرضی به کامل بودن آن هم کامل بودن غیر واقعی. آخر کامل واقعی نیست کامل که جایی نیست چیزی نیست یک انتظار است در ذهن ما برای همین هم هست هیچ وقت عملیاتی نیست اصلا نمی شود کامل بود اینهمه انرژی که می گذاریم با کلی صدمه و دردسر و آخرش چه. در میانه راه رها می کنیم آن جور میشود که زندگی مان پر می‌شود از کلی چیز های نصف و نیمه مثلاً ساخته های نصفه و نیمه شغل نصف نیمه درآمد نصف و نیمه عشق نصفه نیمه رابطه های نصفه نیمه خلاصه کلام زندگی نصفه‌ نیمه. آن هم وقتی که میخواستیم کامل باشیم عالی باشیم بی نظیر باشیم خاص باشیم برای همین است که معمولی بودن سخت است این که نخواهی صد باشی سخت است چون همه می گویم نمی خواهم ساده باشم می خواهم عالی و بهترین و خاص باشم یادمان میرود یا نمی فهمیم یا باور نمی کنیم که آن صد بودن جاییست در امتداد افق. یک جای دست نیافتنی. اما اگر بخواهیم همان میان ها باشیم. میتوانیم وسط میلیون ها رهرو نصفه نیمه آن کسی باشیم که میرسد. کمی هم که آن را جلوتر ببریم دیگر همان بی نظیری می شویم که دلمان می خواسته. حداقل تکلیفمان معلوم است به چه رسیده‌ایم. یک رابطه معمولی داریم که خوب است و دوستش داریم. یک خانه معمولی داریم که کارآمد است و دوستش داریم یک خانواده معمولی داریم که وقت کافی داریم به هم برسیم و همه چیز آن برای خودمان خوب است یک شغل معمولی داریم که از آن لذت می بریم درآمد معمولی داریم و می‌توانیم از آن به خوبی استفاده کنیم خلاصه یک زندگی معمولی داریم و این معمولی بودن خیلی خوب است و ما می‌توانیم از آن استفاده کنیم و لذت ببریم. سگش شرف دارد به همه آن نصفه نیمه ها به همه آن نرسیدن ها به همه آن بریدن ها و همه آن نشدن ها و همه آن تقلا کردن ها دست نیافتنی ها این جوری است که معمولی بودن خوب است. معمولی باشیم