قطعه ی جنگی و ...سروده ی: راشد انصاریتو از صدای مهیب و من از صدای عجیبز جای جسته و خواندیم اشهدِ خود رازدند هرچه که پُل بود تا که گم کردیممسیر دائمیِ رفت و آمد خود رابدون واهمه دادم بهای بی برقینه نصف و نیمه که کلّ درآمد خود رابه زیر بار گرانی کش آمدم دوسه متردرون آینه ها دیده ام قد خود را!یکی مچاله ی فقر است و آن خدا نشناسمدل گذاشته موی مجعّد خود رابه هر مزار که رفتم نداشت جا دیگرکجا بنا کنم ای دوست مرقد خود را؟!بدونِ آب، زمان قضای حاجت مانبه سنگ تیز دریدیم مقعد خود را!صبا به غول گرانی بگو که بشناسدبه هر مغازه و هر دکه ای حد خود رابگو به آن که نشسته است و طالب جنگ استکنار دیو به حبس افکند دد خود راhttps://chat.whatsapp.com/JNhA2F6MWwy1nNe2fH3HMA