درباره‌ی «ارباب خوب»گویا جفرسون دیویس، رهبر ایالت‌های جنوبی توی جنگ داخلی آمریکا، با برده‌های خودش ب

درباره‌ی «ارباب خوب»گویا جفرسون دیویس، رهبر ایالت‌های جنوبی توی جنگ داخلی آمریکا، با برده‌های خودش با ملایمت و خوبی رفتار می‌کرده و اجازه نمی‌داده که هیچوقت کتک بخورن. بهشون آزادی هم داده بوده تا خودشون بین خودشون دادگاه خودمختار داشته باشن تا اگر یکیشون در حق اونکی برده‌ها بدی کرد، توی دادگاهشون به طور قانونی حل اختلاف بشن و به کسی ظلم نشه.و همین آدم، مدافع سرسخت برده‌داری بود. برای جفرسون دیویس که خودش با برده‌هاش گوگولی بوده، برده‌داری یه سیستم گوگولی جلوه می‌کرد. اون از تجربه‌ی محدود خودش اینطور برداشت می‌کرد که توی جنوب، همه‌ی ارباب‌ها با برده‌هاشون همینطور هستن و برده‌داری یک سیستم انسانی و عقلانیه. وقتی شمالی‌ها از جنایات و وحشی‌گری‌های اربابان جنوبی علیه برده‌ها می‌گفتن، جفرسون دیویس باور نمی‌کرد و این رو پروپاگاندای دژمن می‌دونست.جنگ داخلی آمریکا ریشه توی رقابت الگوی اقتصادی شمال و جنوب داشت و نمیشه به یه فرد تقلیلش داد. ولی بهرحال همین «ارباب خوب» برای حفظ سیستم برده‌داری، جنگی رو بپا کرد که ۸۰۰ هزار نفر رو به کشتن داد. بعضی وقت‌ها «ارباب خوب» خطرناک‌تر از یه ارباب بده چون عمیقا معتقده که سیستم ارباب و بنده، سیستم خوبیه.