🌦 قدری تامل....-دردِ واقعی، «پذیرشِ نکردنِ واقعیت» است.کریشنامورتی -کریشنامورتی معتقد است که وقتی ت

🌦 قدری تامل....-دردِ واقعی، «پذیرشِ نکردنِ واقعیت» است.کریشنامورتی -کریشنامورتی معتقد است که وقتی تو با «خاطره‌یِ خیانت» مدام در ذهنت کلنجار می‌روی، در واقع داری به آن شخص اجازه می‌دهی دوباره و دوباره به تو آسیب بزند.او تو را دعوت می‌کند که به این درد نگاه کنی، بدون اینکه به آن «داستانِ رنج» اضافه کنی. -اشو می گوید «فردِ مقابل را ببخش، نه به خاطرِ او، بلکه به خاطرِ خودت.» -بخشش برای اشو یعنی: «من نمی‌خواهم برایِ خطایِ تو، خودم را اسیرِ زندانِ کینه کنم.» -سادگورو می‌گوید اگر تو از خیانت، «رنجِ ذهنی» بسازی، عملاً دوباره توسط آن شخص «قربانی» شده‌ای. -سادگورو تأکید می‌کند که تو باید بینِ «مسائل بیرونی» (که اکنون غیرقابل بازگشت است) و «تجربه‌ی درونی» (که تو صاحبِ آن هستی) دیوار بکشی. -اگر اجازه دهی درد خیانت تو را تغییر دهد، آن آدمِ خیانتکار، «معمارِ شخصیتِ جدیدِ تو» می‌شود، نه خودت.