♦️ #زنگ_بدرقه | روایت حماسه و‌ هجرت🚩من یک معلم هستم؛علم روایت در دست من است 🔸هیچ‌کس فکرش را نمی‌کر

♦️ #زنگ_بدرقه | روایت حماسه و‌ هجرت🚩من یک معلم هستم؛علم روایت در دست من است 🔸هیچ‌کس فکرش را نمی‌کرد؛ اما تاریخ همیشه همین‌طور بی‌خبر از راه می‌رسد، دستش را روی شانه‌ات می‌گذارد و تو را پرتاب می‌کند وسط مهم‌ترین کلاس درسِ عمرت. وقتی خبر عروج رهبر شهید، سید علی خامنه‌ای، صدر اخبار جهان را تصاحب کرد، انگار زمان متوقف شد. برای من، به عنوان یک دانشجو‌معلم که قرار است فردا روزی ایستادن پای آرمان‌ها و وطن‌دوستی را به یک نسل آموختن کند، این خبر تکانه‌ای بزرگ بود. نمی‌توانستم گوشه‌ای بنشینم و فقط از دور ناظر تاریخ باشم؛ رسالت حرفه‌ای و تعهد قلبی‌ام ایجاب می‌کرد که پنجره را باز کنم و این طوفان را از نزدیک ببینم. این شد که کوله‌پشتی‌ام را برداشتم، پرچم سه‌رنگ و مقدس ایران را به دست گرفتم و خودم را به دریای بی‌کرانِ تهران رساندم.🔸مراسم از همین‌جا آغاز می‌شد؛ از پایتخت مقاومت. هوا داغ بود، اما داغ‌تر از آن، عطش چشم‌هایی بود که به یک مسیر دوخته شده بود. موج انسان‌ها، بی‌شمار و بی‌انتهای مطلق بود؛ اقیانوسی که در آن پرچم‌های سرخ و حماسی «یا لثارات الحسین»، پرچم‌های سه‌رنگ ایران و عکس‌های رهبر شهید در میان دستان مردم به اهتزاز درآمده بود. در بیشتر آن عکس‌ها، تصویر قامتِ استوار و مشت گره‌کرده و پرصلابت رهبر شهید خودنمایی می‌کرد؛ همان مشتِ محکمی که سال‌ها نشانه‌ی ایستادگی‌اش در برابر ظالمان جهان بود. حالا مردم نیز به نشانه وفاداری، مشت‌های خود را گره کرده بودند و رو به آسمان فریاد می‌زدند. نگاه به آن تصویر و تکرار آن حرکت در میان جمعیت، تکان‌دهنده بود؛ آن مشت گره‌کرده، دیگر فقط یک تصویر نبود، بلکه یک شعار زنده و مشق معلمی من شد تا یاد بگیرم چگونه باید شجاعت را به نسل بعد تدریس کرد.این حضور پرحجم و میلیونی، اصلاً به مذاق رسانه‌های غربی خوش نمی‌آمد؛ آن‌ها که سال‌ها با قاب‌های مهندسی‌شده تلاش می‌کردند میان مردم و رهبری فاصله بیندازند، حالا در برابر این تصویرِ غیرقابل‌انکار و غرش پرچم‌ها و مشت‌های گره‌کرده، آشفته و غافلگیر شده بودند و سعی می‌کردند این حماسه را در سکوت یا تحریف ببلعند. اما حقیقت در خیابان‌های تهران جاری بود.🔸در میان آن هیاهوی غریب، وقتی عکس رهبر شهید را روی دستان مردم می‌دیدم، بغضی سنگین گلویم را می‌فشرد. حسرتی عمیق در دلم بیدار شده بود؛ چرا که این روز، هم‌زمان اولین و آخرین دیدار من با ایشان بود. من هیچ‌گاه فرصت نکرده بودم از نزدیک پای صحبت‌ها و رهنمودهای این رهبر حکیم بنشینم و حالا در روز وداع، باید با پیکر مطهرشان دیدار می‌کردم. در چشمان آدم‌های اطرافم، دلیل این همه عشق را می‌خواندم؛ مردمی که سوگوارِ رهبری دلسوز، مدیر، مدبر و فرزانه بودند که یک عمر تمام وجودش را وقف عزت، اقتدار و امنیت این مرز و بوم کرده بود. نگاه تیزبین و حکیمانه او بود که کشتی انقلاب را از میان سهمگین‌ترین طوفان‌ها به سلامت عبور داد. آن روز در تهران، من بالاترین سطح از «مشروعیت قلبی» را نه در قالب کلمات، بلکه در قامت یک حماسه زنده لمس کردم.اما پایتخت، پایان این اقیانوس نبود؛ تازه سرآغاز یک هجرت تاریخی بود. پیکر مطهر پس از تهران، راهی قم شد؛ شهر فقه و قیام. تصاویر خروشِ مردم قم در تداوم این مسیر، نشان داد که این تفکر و مکتب، ریشه‌هایی عمیق در عقلانیت و اصالت دارد.🔸سپس این تشییع، از مرزهای جغرافیا عبور کرد و به خاک عراق رسید تا معنای حقیقی «امت واحده» تجلی یابد. پیکر شهید بر دستان ارادتمندانش در نجف اشرف و در سایه‌سار بارگاه مولی‌الموحدین (ع) طواف داده شد و پس از آن، کربلای معلی و بین‌الحرمین گویی بار دیگر قطعه‌ای از تاریخ عاشورا را به چشم دید. بغض خروشان شیعیان عراق، خط بطلانی بر تمام نقشه‌های تفرقه‌افکنانه بود و به منِ دانشجو‌معلم آموخت که مکتب مقاومت، زبانی جهانی دارد.و در نهایت، ایستگاه آخر؛ مشهد الرضا (ع). سفر این خادمِ دلسوز، در آغوش پرمهر امام رئوف به فرجام رسید. تشییعِ باشکوه و تدفین پیکر پاک ایشان در خاک مقدس حرم مطهر، حسن ختامی بود بر یک عمر مجاهدت بی‌وقفه برای اعتلای نام اسلام و سربلندی میهن.🔸حالا که از آن روزها کمی فاصله گرفته‌ام، دیگر آن آدم سابق نیستم. من در تهران وسط فشرده‌ترین و اصیل‌ترین کلاسِ انسان‌شناسی و تبارشناسیِ مقاومت ایستادم. پرچمی که در آن روز در دست داشتم و آن مشت‌های گره‌کرده‌ای که دیدم، هنوز برای من معنابخش مسیرم هستند. من به عنوان یک معلم، غایتِ این حکمت، وفاداری، عزت جاودانه و آن ایستادگی را روزی به کلاس‌های درسم خواهم برد؛ چرا که وظیفه ما تکثیرِ همین اصالت‌ها در جان نسل‌های آینده است. این پرچمِ سه‌رنگ و این راه سرخِ حسینی همیشه برافراشته خواهد ماند و مسیر روشنِ رهبر شهید، مصمم‌تر و پویاتر از گذشته، در قدم‌های ما و دانش‌آموزان آینده‌مان ادامه دارد.🖋 آیناز حاصلی┄┅═☫ @boesna_news ☫═┅┄