♦️ #زنگ_بدرقه | *خون بر شمشیر پیروز است*🚩*من یک معلم هستم؛علم روایت در دست من است* 🔸بعضی وداع‌ها را نمی‌توان با واژه‌ها روایت کرد؛ باید در میان مردمی بود که اشک‌هایشان پیش از زبانشان سخن می‌گفت. گویی در آن روز، زمان آهسته‌تر گذشته بود. چهره‌ها غبار اندوه داشت، نگاه‌ها در جستجوی آخرین تصویر بود و سکوت رساتر از هر مرثیه‌ای به گوش می‌رسید. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و سالخورده، همه آمده بودند؛ نه فقط برای بدرقه یک پیکر، بلکه برای وداع با بخشی از خاطرات مشترک خویش. در آن ازدحام هیچ‌کس تنها نبود؛ گویی یک دل در سینه میلیون‌ها انسان می‌تپید و همگان دلتنگی مشترکی را بر دوش می‌کشیدند. 🔸آن روز، اشک‌ها تنها از فقدان نبود؛ از سنگینی مسئولیتی بود که ناگهان بر شانه‌های یک ملت احساس می‌شد. گاهی رفتن یک انسان، تنها نبودن یک نفر نیست؛ خاموش شدن چراغی است که سال‌ها مسیر را روشن کرده است. در آن لحظه انسان بی‌اختیار به آسمان نگاه می‌کرد؛ شاید از آن رو که دل جای خالی کسی را بر زمین تاب نمی‌آورد. اما درست در همان لحظه، حقیقتی آرام در جان انسان ریشه می‌ زد؛ آنان که برای حقیقت زیسته‌اند، با رفتن نیز از میان مردم نمی‌روند، بلکه حضورشان از چهره‌ها به دل‌ها و از زمان به تاریخ منتقل می‌شود. 🔸در میان آن دریای اشک، پیوسته به این حقیقت می‌اندیشیدم که تاریخ، عمیق‌ترین درس‌های خود را در روزهای وداع می‌آموزد. شمشیر می‌تواند جسم را از حرکت بازدارد، اما هرگز توان خاموش کردن حقیقتی را که در دل انسان‌ها ریشه دوانده است، ندارد. اگر اندیشه‌ای با ایمان، صداقت، عدالت و فداکاری درآمیزد، مرگ پایان آن نیست؛ آغاز گسترده‌تر شدن آن است. شاید رسالت یک معلم نیز همین باشد؛ آنکه از دل حادثه، درس ماندگار تاریخ را برای نسل‌های آینده روایت کند تا حقیقت در هیاهوی روزگار فراموش نشود. 🔸مردم با چشمانی اشکبار و گام‌هایی استوار، آخرین بدرقه آقای شهید ایران را در خیابان‌های منتهی به حرم نورانی امام رضا(ع) به جا می آوردند و آن صحنه، بار دیگر این حقیقت را در ذهنم استوار ساخت که وداع، پایان نیست. بعضی اشک‌ها بذر مسئولیت‌اند و بعضی دلتنگی‌ها انسان را به ایستادگی فرا می‌خوانند. جسم‌ها در جوار بارگاه ملکوتی امام رضا(ع) به خاک سپرده می‌شوند، اما آرمان‌هایی که در جان مردم خانه کرده‌اند، هرگز دفن نمی‌شوند. از همین رو، آن سکوت آمیخته با اشک برای من تنها یک مراسم تشییع نبود؛ کلاسی بود که درس ایستادگی، وفاداری و مسئولیت را بی‌هیاهو آموزش می‌داد. تاریخ نیز بار دیگر همان حقیقت دیرینه را زمزمه کرد؛ حقیقتی که قرن‌ها در فرهنگ عاشورا و وجدان آزادگان زنده مانده است: خون بر شمشیر پیروز است.🖋 فتح اله کوشکی┄┅═☫ @boesna_news ☫═┅┄