#پارت_بیست_و_یکیک ساعتی میشد خانواده ی حاج مستوفی به جمع خانوادگی ما اضافه شده بودند. از وقتی آمده ب

#پارت_بیست_و_یکیک ساعتی میشد خانواده ی حاج مستوفی به جمع خانوادگی ما اضافه شده بودند. از وقتی آمده بودند مردها در ایوان و زنها داخل خانه نشسته بودند و پسرها در باغ قدم میزدند. من و پریا هم زیر سایه ی یک درخت روی صندلی نشسته بودیم و پریا از نحوه ی آشنایی اش با امیر جانش برایم میگفت و من هم با دقت به تعریف هایش و عشقی که یک سال بود در او شکل گرفته بود گوش میدادم. ناگفته نماند که یکسری از حرفهایش را نشنیدم. چون نگاهم به پریا بود و فکرم پیش خودم و قلبی که سالهاست درگیر شده و کسی جز نرگس چیزی از رازش نمیدانست. پریا ساکت شده بود و با لبخند نگاهم میکرد. دستش را گرفتم و گفتم:_خیلی خوشحالم برات پری جونم. امیدوارم همیشه همینجوری چشمات برق بزنه و لبات بخنده.صدایم را آرامتر کردم و ادامه دادم:_کنار اونی که دوسش داری. با پریدن عمو محسن از پشت درخت جیغ خفه ای کشیدم و جلوی دهانم را گرفتم. عمو از پشت بغلم کرد و گفت:_کی کیو دوست داره وروجک؟برای اینکه چیزی را لو ندهم بحث را عوض کردم._ترسیدم عمو.صدای سینا را شنیدم که از پشت سر میگفت:_بخدا تو لوسش کردی اینو عمو. ولش کن.از روی صندلی بلند شدم و با سرعت به سمت سینا رفتم:_چی میگی مگس خان؟سینا ضربه ای به پیشانی ام زد و شروع کرد به دویدن. او دوید و من هم به دنبالش. یکدفعه به سمت راست بین درختان پیچید و من هم سریع پیچیدم که با چیزی برخورد کردم. برای اینکه تعادلم را حفظ کنم سریع به لباس هایش چنگ زدم. دستم را گرفت و با لبخندی که روی لبش بود گفت:_مراقب باش.هول شدم و سریع شروع کردم به عذرخواهی کردن._من واقعا معذرت میخوام آقا فؤاد.نفس نفس میزدم و به سینایی که پشت سرش میخندید اشاره کردم و بریده بریده گفتم:_همش تقصیره اونه.