#پارت_پانزده_دلم برات تنگ شده بود دیوونه.دستش را فشردم و گفتم: _من بیشتر بخدا. عمو اینا نیومدن؟پریا با صدای بلند خندید و گفت:_اگه منظورت عمو محسنه ، چرا اومده!همه میدانستند که من بیش از اندازه عمو محسن را دوست دارم. او تنها عضو مجرد خانواده بود و فقط سی و دو سال سن داشت. عمه مهتاب دو سال از او کوچکتر بود. و یک عموی دیگر داشتم به نام محمد که فرزند سوم خانواده بود. عمه مهری فرزند اول خانواده و عمه مهشید فرزند چهارم خانواده بودند. پریا دختر عمه مهشید بود و یک برادر کوچتر از خودش به نام پارسا داشت. به محوطه ی جلوی خانه که رسیدیم با دیدن عمو محسن دست پریا را ول کرده به سمتش دویدم و او را محکم در آغوش گرفتم. عمو محسن سرم را بوسید و دستهایش را دور شانه ام محکم کرد. عمه مهشید با کشیدن شانه ام گفت:_باور کن ما هم دلمون برات تنگ شده بود ماه گل خانم!با ذوق به سمتش برگشتم و خود را در بغلش پرت کردم. با عمو محمد و زن عمو و پسرشان حامد هم سلام و احوالپرسی و ابراز دلتنگی کردم. حالا همه در تراس دور هم نشسته و در گرمای تابستان مشغول خوردن چای و شیرینی بودیم! صدای بوق پی در پی که از پشت در خانه به گوشمان میرسید خبر از رسیدن عمه مهری میداد . پارسا و حامد به سمت در رفتند تا آن را برای ورودشان باز کنند. عمه مهری زنی مهربان اما رک بود و این باعث میشد تا همه در رفتار با او کمی احتیاط کنند. با آمدنشان از جا بلند شدیم و برای استقبال از تراس پایین آمدیم. چند سالی میشد که عمه شوهرش را از دست داده بود و با پسرانش زندگی میکرد. اول عمه مهری را بغل و رفع دلتنگی کردم بعد از او با سینا پسر دومش دست داده و مثل همیشه او موهایم را بهم ریخت و جیغ مرا در آورد. مشغول مرتب کردن موهایم بودم که دست سیاوش جلو آمد. با او دست دادم و سلام آرامی گفتم. برعکس سینا او آدم جدی ای بود و این باعث میشد هیچوقت نتوانم با او ارتباط صمیمی و گرمی داشته باشم. همه نشستیم و با صدای مامان که نامم را میخواند به داخل خانه رفته و با سینی چای برگشتم. چای را جلوی عمه مهری گرفتم. با لبخند نگاهم کرد و گفت:_ایشالا چای خواستگاریت.لبخندی زدم و به سمت سینا و سیاوش که کنار هم نشسته بودند رفتم. سینا در جواب مادرش گفت:_آخه کدوم بدبختی میاد اینو بگیره مامان جان؟عمه چشم غره ای برای او رفت و به من که در حال تعارف چای به سیاوش بودم اشاره کرد و گفت:_خوشبخت عالم میشه هر کی دخترمونو بگیره!سیاوش با اخم همیشگی اش مستقیم به چشمهایم زل زده بود. تشکری کرد و سینی چای را به سمت سینا گرفتم. یک استکان چای برداشت و رو به مادرش گفت:_اینو بخوریم ببینیم امیدی بهش هست یا نه!در سینی چند چای اضافه بود. آنها را روی زمین گذاشتم و درحالی که کنار عمو محسن مینشستم برای سینا زبان درازی کردم.