#پارت_هفدهبازویش را گرفتم و گفتم:_چرا بیدار شدی عمو؟با دست آزادش ضربه ای به نوک دماغم زد و گفت:_نخوا

#پارت_هفدهبازویش را گرفتم و گفتم:_چرا بیدار شدی عمو؟با دست آزادش ضربه ای به نوک دماغم زد و گفت:_نخوابیدم که. دیدم سیاوش نیست با خودم گفتم حتما اومده تو باغ، منم اومدم.به سیاوش رسیدیم. _نخوابیدی محسن؟سیاوش بود که این را به عمو میگفت. به خاطر نزدیک بودن سنشان به هم از بچگی او را به اسم صدا میزد. عمو خندید و گفت:_چرا! الآنم تو خواب دارم راه میرم.من خندیدم و سیاوش شانه ای بالا انداخت و جلوتر از ما راه افتاد. با صدای آرام طوری که فقط عمو بشنود گفتم: _چقدر بی جنبست. الآن قهر کرد؟عمو خندید و سیاوش بلند گفت:_شنیدم چی گفتی!سر جایم ایستادم و لبم را گاز گرفتم. سیاوش به سمتم برگشت و گفت:_حالا چون عمو جونت اینجاست کاری بهت ندارم اما تکرار نشه!نمیدانم چرا قلب کوچکم تالاپ تالاپ می زد! عمو با لحنی کوچه بازاری که مشخص بود شوخی میکند گفت:_مگه اینکه من مرده باشم بخوای ناموس مارو تهدید کنی!سیاوش لبخند محوی روی لبانش نقش بست و در حالی که سرش را به دو طرف تکان میداد برگشت و مشغول قدم زدن شد. به عمو گفتم که من به خانه بر میگردم و تنهایشان گذاشتم. غروب که شد خانمها روی آتشی که پسرها در حیاط روشن کرده بودند آش پختند و همه همانجا دور آتش نشستیم و پدربزرگ طبق معمول مشغول خواندن شعر شد و ما هم لذتش را بردیم. کاسه ی آشم را به مامان دادم تا دوباره برایم پر کند. رو به پریا کردم و پرسیدم:_توام میخوای؟انقدر غرق گوشی اش بود که متوجه سوالم نشد. به شانه اش زدم و سرش را بالا گرفت و نگاهم کرد. هنوز از لبخندی که هنگام نگاه کردن به گوشی روی لبش داشت رد کمرنگی باقی مانده بود. بیخیال کاسه ی آشم شدم و کنارش نشستم و گفتم:_خبریه پری؟خندید و گفت:_هیس. آرومتر چه خبرته؟دستهایش را گرفتم و با ذوق گفتم:_جوابمو بده خب!با صدای آرامی گفت:_تنها بشیم میگم بهت!پارسا کاسه ی آشم را به دستم داد و پریا دوباره با گوشی اش مشغول شد. تمام وجودم از کنجکاوی پر شده بود و دوست داشت هر چه سریع تر با پریا تنها شود!