هر روز قسمتی از من این منِ اندوه‌گینِ گُم‌سال به قاب عکسی بازمی‌گردد که در آن این منِ شوخ‌گینِ گُم‌

هر روز قسمتی از من این منِ اندوه‌گینِ گُم‌سال به قاب عکسی بازمی‌گردد که در آن این منِ شوخ‌گینِ گُم‌نام به من می‌نگرد می‌شکند و آرام... آرام قسمتی از من تمام آن قسمتی می‌شود که هر روز از قاب عکس بیرون می‌خزد و جهان را به کوچه‌ای بدل می‌کند که در آن هر روز فرصتی‌است برای من که تردید کنم که تردید کنم تا در تو پریشان شوم #حسین_رسول‌زادهمن‌ یک ‌پناه‌جویم‌؛ به‌ کلمات‌ پناهنده‌شده‌ام - نشر واج@Booef