امشب و البته این هفته محاوره ی تیمائوس رو دارم می خونم (کاش کسی بهم تبریک یا شاید هم تسلیت بگه نزدیک شدن به پایانِ یک سفر نزدیک به ۲/۵ ساله در محاورات افلاطون رو ، با خوندن محاوره کریتیاس در همین هفته -البته به شرط سلامت- بدنه اصلی محاورات تمام میشه و فقط نامه ها و قوانین باقی می مونه) و موضوع جالبی که به چشمم خورد و دوست داشتم برای شما هم در موردش بنویسم روحیه ی زیبای مواجهه با نظر مخالف بود، یکی از عیوب اکثر ما آدم ها این هست که نظرات مخالف نظر خودمون رو سخت می پذیریم (اگه بپذیریم البته) اما ببینید تیمائوس به چه زیبایی در این مورد حرف میزنه:«اگر کسی بتواند قِسمی زیباتر از آنچه مورد نظر ماست بیابد، در برابرش نه همچون دشمن در برابر دشمن، بلکه چون دوست در برابر دوست تسلیم خواهیم شد و اعتراف خواهیم کرد که بر ما پیروز شده است»و «اگر کسی بتواند سخن ما را رد کند و مبرهن سازد که در اشتباهیم از او منت خواهیم پذیرفت» واقعا جاش هست که باید بگیم «ما رأیتُ إلّا جمیلا» 😍