توستاره‌ای در جیبِ شب بودی مندر خیابان‌های بی‌انتهاسرگردانِ کوچه‌ها،غمبر شانه‌ی تاریکی نشسته بودو هر پنجرهمرا به سوی تو می‌خواندشایدنام تو همان واژه‌ای‌ستکه سال‌هاستبا خاطره‌ی عطرِ وجودتدر سینه‌امروشن مانده است#بهار_ذوالفقاری @border0