ژاپنی‌ها رسمی باستانی دارندبه‌نام «کینتسوگی»؛ظروف شکسته را دور نمی‌اندازند،بلکه ترک‌ها را با آبِ طلا، نقره یا پلاتین بند می‌زنند.آن‌چه شکسته، بخشی از داستان ظرف استنه دلیلی برای فراموشی‌اش.کنکور هم گاهی همین‌طور است.شکست‌ها، اشتباه‌ها، و لحظه‌هایی که کم آوردیم،ترک‌هایی‌ هستند که اگر بخواهیم،می‌شود با تلاش، صبر، و دوباره برخاستن،آن‌ها را با طلا پُر کرد.این مسیر، نه فقط برای رسیدن به یک صندلی در دانشگاه،بلکه برای ساختن نسخه‌ای مقاوم‌تر، درخشان‌تر و عمیق‌تر از ماست.همان‌طور که کینتسوگی، از تکه های شکسته، ظرفی جدید می‌سازد و اینگونه آثار شکست قابل احترام و ستودنی تلقی میشود،ما هم می‌توانیم شکست‌هایمان رابه بخشی از زیباییِ پیروزی‌مان تبدیل کنیم.شاید شکستن، پایان نباشدبلکه آغاز ساختن چیزی منحصر‌به‌فرد است.و گاهی، همان ترک‌هاستکه به ما یاد می‌دهدنقصی که باعث تلاش و پیشرفت شود، می‌تواند بزرگ‌ترین فضیلت باشد.#شکست#صبر#موفقیت@borna_ac