‍ ‍‍‍ #ابولؤلؤ #اسلام_و_ایرانیان#فرحة_الزهراء #صفین #معجزات_الائمه#حکومت_علوی #تبعیض_نژادی#معاویه #ع

‍ ‍‍‍ #ابولؤلؤ #اسلام_و_ایرانیان#فرحة_الزهراء #صفین #معجزات_الائمه#حکومت_علوی #تبعیض_نژادی#معاویه #عمروعاص #عدالت_صحابه#مالک_اشتر #قتل_عثمان✅ امیرالمؤمنین علیه السلام و خون‌خواهی هرمزان#قسمت_چهارم❥༻⃘⃕࿇﷽༻⃘⃕❀༅⊹━┅┄وأما «عبيد الله بن عمر بن الخطاب» ، فكان شديد البطش. فلما قتل «عمر» جرّد سيفه فقتل بنت «أبى لؤلؤة» ، وقتل «الهرمزان» ، و «جفينة» - رجلا أعجميّا- وقال: لا أدع أعجميّا إلا قتلته. فأراد «عليّ» قتله بمن قتل، فهرب إلى «معاوية» وشهد معه «صفّين» فقتل (المعارف لابن قتیبة، ج1، ص187).#ترجمه : اما عبیدالله بن عمر بن خطاب مردی سخت‌گیر و تندخو بود. چون عمر کشته شد، شمشیر خود را برکشید و دختر ابولؤلؤ را کشت؛ و هرمزان و جفینه را ـ که مردی غیرعرب بود ـ نیز کشت.او گفت:هیچ غیرعربی را رها نمی‌کنم مگر آن‌که او را بکشم.پس علی علیه‌السلام خواست او را به سبب کسانی که کشته بود بکشد؛ اما عبیدالله به سوی معاویه گریخت و همراه او در صفین حاضر شد و کشته شد.... ثم جلس عثمان في جانب المسجد، ودعا بعبيد الله بن عمر- وكان محبوسا في دار سعد بن أبي وقاص، وهو الذي نزع السيف من يده بعد قتله جفينة والهرمزان وابنة أبي لؤلؤة، وكان يقول: والله لأقتلن رجالا ممن شرك في دم أبي- يعرض بالمهاجرين والأنصار- فقام إليه سعد، فنزع السيف من يده، وجذب شعره حتى أضجعه إلى الأرض، وحبسه في داره حتى أخرجه عثمان إليه، فقال عثمان لجماعة من المهاجرين والأنصار: أشيروا علي في هذا الذي فتق في الإسلام ما فتق، فقال علي: أرى أن تقتله، فقال بعض المهاجرين: قتل عمر أمس ويقتل ابنه اليوم! فقال عمرو بن العاص: يا أمير المؤمنين، إن الله قد أعفاك أن يكون هذا الحدث كان ولك على المسلمين سلطان، إنما كان هذا الحدث ولا سلطان لك، قال عثمان: أنا وليهم، وقد جعلتها دية، واحتملتها في مالي (تاریخ الطبري، ج3، ص302).#ترجمه : سپس عثمان در گوشه‌ای از مسجد نشست و عبیدالله بن عمر را فراخواند. عبیدالله در خانه‌ی سعد بن ابی‌وقاص زندانی بود؛ و سعد همان کسی بود که پس از کشته شدن جفینه و هرمزان و دختر ابولؤلؤ، شمشیر را از دست عبیدالله گرفت. عبیدالله می‌گفت: به خدا سوگند، مردانی را خواهم کشت که در خون پدرم شریک بوده‌اند. و با این سخن، به مهاجران و انصار کنایه می‌زد. پس سعد به سوی او برخاست، شمشیر را از دستش گرفت، موی او را کشید تا او را بر زمین افکند، و او را در خانه‌اش زندانی کرد؛ تا آن‌که عثمان او را بیرون آورد. عثمان به گروهی از مهاجران و انصار گفت: درباره‌ی این کسی که در اسلام شکافی بزرگ پدید آورده، به من نظر دهید. علی علیه‌السلام فرمود: رأی من این است که او را بکشی. برخی از مهاجران گفتند: عمر دیروز کشته شد، و امروز پسرش کشته شود؟ عمرو بن عاص گفت: ای امیر مؤمنان، خداوند تو را معاف داشته از این‌که این حادثه در زمانی رخ داده باشد که تو بر مسلمانان سلطنت و حکومت داشته‌ای؛ این حادثه زمانی رخ داده که تو هنوز سلطانی بر مردم نداشتی. عثمان گفت: من ولیّ آنان هستم؛ و آن را دیه قرار دادم و پرداخت آن را از مال خود بر عهده گرفتم.... فناداه علي: ويحك يا ابن عمر، علام تقاتلني؟ والله لو كان أبوك حيا ما قاتلني، قال: أطالب بدم عثمان، قال: أنت تطلب بدم عثمان، والله يطلبك بدم الهرمزان، وأمر علي الأشتر النخعي بالخروج اليه، فخرج الأشتر اليه... (مروج الذهب ومعادن الجواهر، ج2، ص297).- پس علی علیه‌السلام او را ندا داد و فرمود: وای بر تو، ای پسر عمر! برای چه با من می‌جنگی؟ به خدا سوگند، اگر پدرت زنده بود، با من نمی‌جنگید. عبیدالله گفت: خون‌خواه عثمانم. حضرت فرمود: تو خون عثمان را می‌طلبی، در حالی که خداوند خون هرمزان را از تو می‌طلبد! (*) و علی علیه‌السلام به مالک اشتر نخعی فرمان داد که به سوی او بیرون رود؛ پس اشتر به سوی او رفت...✍🏻* پی‌نوشت: این کلام حضرت امیر علیه‌السّلام حاوی نکات مهمی است ،←اثبات شهادت مظلومانهٔ جناب هُرمزان و اثبات قتل عثمان به جهت عقوبت دنیوی او ، آنهم در مسندی که غاصبانه بر آن تکیه زده بود!حضرت امیر علیه‌السّلام در #خطبه_شقشقیه درباره سیرهٔ عثمان می‌فرمایند: «...و خویشاوندان پدری او از بنی امیّه به پاخاستند و همراه او بیت المال را خوردند و بر باد دادند، چون شتر گرسنه ای که بجان گیاه بهاری بیفتد، عثمان آنقدر اسراف کرد که ریسمان بافته او باز شد و أعمال او مردم را برانگیخت، و شکم بارگی او نابودش ساخت!» مشخص است که چنین شخصی که به سزای اعمال خود رسیده در نزد خدا چه جایگاهی دارد!+ قسمت اول ؛ قسمت دوم ؛ قسمت سوم➖➖➖➖➖@borrhan