تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتمروبروی چشم خود چشمی غزلخوان داشتمحال اگر چه هیچ نذری عهده‌دار و

تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتمروبروی چشم خود چشمی غزلخوان داشتمحال اگر چه هیچ نذری عهده‌دار وصل نیستیک زمان پیشآمدی بودم که امکان داشتمماجراهایی که با من زیر باران داشتیشعر اگر می‌شد قریب پنج دیوان داشتمبعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بودمن چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟ساده از «من بی تو می‌میرم» گذشتیخوبِ منمن به این یک جمله‌ی خود سختایمان داشتملحظه‌ی تشییع من از دور بویت می‌رسیدتا دو ساعت بعد دفنم همچنان جان داشتم...#کاظم‌_بهمنی@boyehbaran🌧