‏«وقتی توی بند می‌مانی، مسخ می‌شوی؛ یا باید از بند بزنی بیرون و مشغول به کار شوی یا باید مشت‌مشت قرص اعصاب بخوری.»‏این روایت سپیده قلیان از سال‌های کار در زندان است؛ جایی که به گفته او، زندانیان برای دوام آوردن در شرایط سخت حبس، برای تأمین هزینه‌های زندگی و گاهی حتی برای دسترسی به تلفن و ملاقات، ناچار به کار کردن بودند؛ کارهایی که در برخی موارد، با دستمزد ناچیز و شرایطی شبیه استثمار همراه بوده است.‏اما همین تجربه، ایده‌ای متفاوت را در ذهن سپیده قلیان شکل داد: کار، نه به‌عنوان ابزاری برای استثمار زندانی، بلکه راهی برای استقلال مالی و حفظ کرامت انسانی او.‏کارگاه «ما» حالا محل فروش دست‌سازه‌های چرمی زنان زندانی و زندانیان سابق است؛ پروژه‌ای که به گفته قلیان، تلاش می‌کند درآمد حاصل از کار مستقیماً به زندانی برسد و او را از وابستگی و استثمار دور کند.@breakingpersianادامه خبر را در سایت بخوانید 👇🌐 WWW.POUYAM.COM