غمش رهایی و خوشحالی‌اش گرفتاریهزار خوش‌دلی آکنده با خودآزاریدرست می‌شنوی؛ عاشقانه می‌گویم:بدان که شع

غمش رهایی و خوشحالی‌اش گرفتاریهزار خوش‌دلی آکنده با خودآزاریدرست می‌شنوی؛ عاشقانه می‌گویم:بدان که شعر دروغ است و عشق، بیماریسراغی از تو نگیرم بگو چه‌کار کنم؟که جان به‌لب شدم از قهر و آشتی، آریبه دوست داشتنت افتخار خواهم کردولی کلافه‌ام از این جنون ادواریاگر دوباره سراغی گرفتم از تو، نباشمرا رها کن و خود را بزن به بیزاریدو روز بی‌خبرم از تو و نمی‌میرمچنین نبود گمانم به خویشتن‌داریدلم به زندگی سخت و مرگ راحت بودمگر تو باز بگویی که دوستم داری#مهدى_فرجى♥️☕️ @caafee