🥁تاریخ تحریف‌شده🎪🗽یکی از دلایلی که فرزندان ما از نظر تحصیلی با کودکان کشورهای دیگر برابری نمی‌کنن

🥁تاریخ تحریف‌شده🎪🗽یکی از دلایلی که فرزندان ما از نظر تحصیلی با کودکان کشورهای دیگر برابری نمی‌کنند این است که زمان زیادی در کلاس‌های درس آمریکا صرف تحریف تاریخ ما برای اهداف ایدئولوژیک می‌شود. "اگر شما یک بومی آمریکایی بودید که شاهد تصاحب سرزمین‌تان توسط مهاجمان اروپایی بودید، چه احساسی داشتید؟" این نوع سؤالی است که فرزندان ما احتمالاً در مدارس با آن مواجه می‌شوند. این یک نمونه کلاسیک از تلاش برای نگاه به گذشته با فرضیات - و نادیده گرفتن - حال است. یکی از چیزهایی که امروزه بدیهی می‌دانیم این است که تصرف سرزمین دیگران با زور اشتباه است. نه سرخپوستان آمریکایی و نه مهاجمان اروپایی به این باور نداشتند. هر دو سرزمین دیگران را با زور تصرف کردند - همانطور که آسیایی‌ها، آفریقایی‌ها، اعراب، پولینزی‌ها و دیگران نیز چنین کردند. بدون شک سرخپوستان از شکست در بسیاری از نبردها پشیمان بودند. اما این کاملاً متفاوت از این است که بگوییم آنها فکر می‌کردند نبردها راه اشتباهی برای حل این سوال است که چه کسی سرزمین را کنترل خواهد کرد. کودک امروزی بدون داشتن دانشی بی‌نهایت بیشتر از آنچه مدارس ما تاکنون آموزش داده‌اند، نمی‌تواند خود را در جایگاه ذهنیت هندی‌های قرن‌ها پیش قرار دهد. همچنین درک تاریخ هدف چنین سوالاتی نیست. هدف، امتیازگیری در برابر جامعه غربی است. به طور خلاصه، تبلیغات جایگزین آموزش به عنوان هدف بسیاری از «مربیان» شده است.مدارس تنها نهادهایی نیستند که تاریخ را برای کسب امتیاز ایدئولوژیک تحریف می‌کنند. «هرگز فراموش نکنید که آنها مالک تعداد زیادی برده بودند» تیتر بزرگی است که در صفحه اول بخش نقد کتاب نیویورک تایمز در شماره ۱۴ دسامبر ۲۰۰۴ آن چاپ شده است. در داخل آن، کیفرخواستی علیه جورج واشنگتن و توماس جفرسون وجود داشت. از میان تمام حقایق غم‌انگیز در مورد تاریخ برده‌داری، شگفت‌انگیزترین نکته برای یک آمریکایی امروز این است که اگرچه برده‌داری هزاران سال یک نهاد جهانی بود، اما در هیچ کجای دنیا برده‌داری قبل از قرن ۱۸ یک مسئله بحث‌برانگیز نبود.🏅مردم از هر نژاد و رنگی به بردگی گرفته می‌شدند - و دیگران را به بردگی می‌گرفتند. سفیدپوستان هنوز در امپراتوری عثمانی، دهه‌ها پس از آزادی سیاه‌پوستان آمریکایی، به عنوان برده خرید و فروش می‌شدند.همه از ایده برده بودن متنفر بودند، اما تعداد کمی از آنها در مورد بردگی دیگران تردید داشتند. برده‌داری تا قرن هجدهم مسئله‌ای نبود، حتی در میان روشنفکران، چه برسد به رهبران سیاسی - و پس از آن فقط در تمدن غرب مسئله‌ای بود.در میان کسانی که در قرن هجدهم با برده‌داری مخالفت کردند، جورج واشنگتن، توماس جفرسون، پاتریک هنری و دیگر رهبران آمریکایی بودند. شما می‌توانستید تمام آفریقا یا آسیا یا خاورمیانه قرن هجدهم را بررسی کنید، بدون اینکه هیچ رد مشابهی از برده‌داری در آنجا پیدا کنید.اما امروز چه کسی مورد انتقاد شدید قرار می‌گیرد؟🎖رهبران آمریکایی قرن هجدهم.تصمیم‌گیری در مورد اینکه برده‌داری اشتباه است، بسیار آسان‌تر از تصمیم‌گیری در مورد اینکه با میلیون‌ها نفر از قاره‌ای دیگر، از نژادی دیگر و بدون هیچ آمادگی تاریخی برای زندگی به عنوان شهروندان آزاد در جامعه‌ای مانند ایالات متحده، که در آن 20 درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌دادند، چه باید کرد، بود.از مکاتبات خصوصی واشنگتن، جفرسون و بسیاری دیگر مشخص است که رد اخلاقی برده‌داری توسط آنها واضح و مبرهن بوده است، اما سوال عملی که اکنون چه باید کرد، آنها را گیج کرده بود. این موضوع بیش از نیم قرن همچنان به همین شکل باقی ماند.در سال ۱۸۶۲، یک کشتی حامل بردگان از آفریقا به کوبا، در نقض ممنوعیت تجارت بین‌المللی برده، توسط نیروی دریایی ایالات متحده در دریاهای آزاد توقیف شد. خدمه زندانی شدند و کاپیتان در ایالات متحده به دار آویخته شد - علیرغم این واقعیت که خود برده‌داری در آن زمان هنوز در آفریقا، کوبا و ایالات متحده قانونی بود.این به ما چه می‌گوید؟ اینکه برده‌داری مردم عملی شنیع تلقی می‌شد، اما اینکه با میلیون‌ها نفری که قبلاً به بردگی گرفته شده بودند چه باید کرد، به همان اندازه واضح نبود.این سوال سرانجام با جنگی پاسخ داده شد که در آن به ازای هر شش نفر آزاد شده، یک نفر جان خود را از دست داد. شاید این تنها پاسخ بود. اما امروز وانمود نکنید که این یک پاسخ آسان بود - یا اینکه کسانی که در قرن هجدهم با این معضل دست و پنجه نرم می‌کردند، افراد شرور خاصی بودند، در حالی که اکثر رهبران و اکثر مردم جهان در آن زمان هیچ اشکالی در برده‌داری نمی‌دیدند. اتفاقاً، شماره سپتامبر ۲۰۰۴ مجله نشنال جئوگرافیک مقاله‌ای در مورد میلیون‌ها نفری داشت که هنوز در سراسر جهان به بردگی کشیده شده‌اند. اما خشم اخلاقی در مورد این موضوع کجا بود؟📚فکر کرده‌اید چرا؟توماس سوئل@cafe_andishe95