🕊آزادی به چه معنا است؟ آزادی صرفاً به معنای زندانی نبودن یا برده نبودن نیست. آزادی به معنایِ آن اس

🕊آزادی به چه معنا است؟ آزادی صرفاً به معنای زندانی نبودن یا برده نبودن نیست. آزادی به معنایِ آن است که تو بدون محدویت های ظالمانه تحمیل شده از سویِ دیگران از جمله آنان که در قدرت قرار دارند، حق داشته باشی آن گونه که خودت انتخاب کرده ای، عمل کنی، بگویی، و…🪶جامعهٔ آزاد نه بر اساس قدرت و سلطهٔ دولتی، بلکه بر اساس اعتماد و همکاری عمل می‌کند. ثروت در یک جامعهٔ آزاد به‌واسطهٔ مبادلهٔ داوطلبانه و توسط مردمی حاصل می‌شود که محصولاتی مفید تولید می‌کنند و آنها را با دیگران مبادله می‌کنند. ثروت در چنین جامعه‌ای از راه غارت و تصرف به‌دست نمی‌آید؛ غارت و تصرف شیوهٔ معمول نخبگان چپاولگر است که با بهره‌گیری از قدرت و قوّهٔ قهریه، از مردم سالم مالیات‌های سنگین می‌گیرند یا منابع را به خود، خانواده و رفقای نزدیکشان اختصاص می‌دهند. سازنده‌تر و انسانی‌تر، همکاری و مبادلهٔ داوطلبانه است.🪼 انجام مبادلهٔ داوطلبانه مستلزم «اعتماد» است. هیچ‌کس حاضر نمی‌شود با افرادی که از نظر او کلاه‌بردار و طمّاع‌اند معامله کند، مگر آن‌که به زور وادار شود یا هیچ گزینهٔ دیگری برای او وجود نداشته باشد؛ مثلاً در شرایطی که دولت‌ها یا نورچشمی‌ها محصول مورد نیاز فرد را در کنترل انحصاری خود گرفته باشند.مزیت‌های اخلاقی و اقتصادیِ آزادی در این است که مردم حق انتخاب دارند و آزادند با هر کاسبی که دلشان می‌خواهد معامله کنند. به همین دلیل، در چنین جامعه‌ای ارائه‌دهندگان کالا و خدمات می‌دانند که آیندهٔ کسب‌وکارشان به نسبتِ صداقت و درستی‌شان وابسته است. در جامعه‌ای که حق انتخاب وجود دارد، مشتریان می‌توانند ارائه‌دهنده را کنار بگذارند و ارائه‌دهندگان باید به قولی که به مشتریان خود می‌دهند عمل کنند. برای اکثر افراد، احتمالِ از دست دادن شهرت و از بین رفتن کار و درآمد یک نگرانی جدّی است؛ و همین نگرانی عامل بازدارندهٔ نیرومندی است که مانع از کلاه‌برداری و عهدشکنی می‌شود.🌲 جامعهٔ آزاد از بالا و با اعمال زور توسط نخبگان قدرتمند هدایت نمی‌شود. کارها در چنین جامعه‌ای به شکل کاملاً طبیعی و خودانگیخته، به‌واسطهٔ فعالیت‌های داوطلبانهٔ مردم عادی پیش می‌رود؛ مردمی که پشتوانهٔ فعالیت‌هایشان صداقت و اعتماد است. در جامعهٔ آزاد، قواعد و هنجارهایی که پیش‌نیازِ همکاریِ خودانگیخته‌اند، آن‌قدر عادی و طبیعی می‌شوند که مردم ناخودآگاه به آنها عمل می‌کنند و حتی لازم نیست به آنها فکر کنند. هیچ نیازی نیست که مقامات دولتی به مردم بگویند صداقت داشته باشند، کارشان را درست انجام دهند، سخت‌کوش باشند یا با هم همکاری کنند؛ مردم عادی هر روز و به‌طور طبیعی همین‌گونه عمل می‌کنند.📚ایمون باتلر ■بنیان های جامعهٔ آزاد؛ ص ۲۴_۲۵@cafe_andishe95