💢 آمار بالای خودکشی در شرق آسیا باعث شده نویسندگان از امید بنویسند✅ کتاب «بادام» نوشته سون وون پیون

💢 آمار بالای خودکشی در شرق آسیا باعث شده نویسندگان از امید بنویسند✅ کتاب «بادام» نوشته سون وون پیونگ، رمان‌نویس کره جنوبی است. او برنده دو جایزه ادبی شده است: در سال ٢٠١۶ برای Amondeu (بادام) و در سال ٢٠١٧ برای Seoreunui bangyeok (ضد حمله سی). رمان‌های سون معنای وجود و رشد انسان را کشف می‌کنند. آنچه در ادامه می‌خوانید برگزیده‌ای از گفت‌وگوی ایبنا با فریناز بیابانی، مترجم کتاب «بادام» است:✅ این کتاب خیلی از عناصر کره‌جنوبی را در خود دارد، طوری‌که احساس می‌کردی در حال دیدن یک سریال کره‌ای هستی. توصیف‌های صحنه دقیق بود. بحث غذا مطرح بود؛ همان‌طور که می‌دانیم غذا در فرهنگ آسیای شرقی خیلی مهم است و بخش بزرگ و مهمی از تمام کتاب‌ها، فیلم‌ها و سریال‌هایشان را غذا تشکیل می‌دهد، و داستان «بادام» نیز از این قضیه مستثنی نبود. مسئله دیگر احترام به بزرگ‌تر‌ها بود که در داستان به آن پرداخته شده است. در فرهنگ کره‌جنوبی احترام به بزرگ‌تر بسیار مهم است و همچنین موضوع قلدری که متأسفانه در مدارس کره‌جنوبی خیلی زیاد است.✅ ادبیات آسیای شرقی را دلنشین می‌دانم؛ چون به‌نظرم راجع‌ به مسائل مهمی صحبت می‌کند، چیزی که در زمانه ما جوانان بهش نیاز دارند؛ مثل امید، هدف و معنای زندگی، مسائلی که در اوایل بیست‌سالگی ذهن اکثر جوان‌ها را به خود مشغول می‌کند و دغدغه ما می‌شود. در این کتاب‌ها نویسندگان سعی می‌کنند به این‌ها بپردازند و به‌نظرم جذاب است. در ادبیات غرب این مسائل را آن‌قدر نمی‌بینیم؛ هست مثل کتاب «کتاب‌خانه نیمه‌شب» که به این موضوع پرداخته است ولی در اکثر کتاب‌های شرقی می‌توان این را حس کرد. البته یکی از دلایلش این است که در شرق آسیا آمار خودکشی بالاست؛ مخصوصاً در کره جنوبی و ژاپن و جوانان‌شان با مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ به دلیل فضای رقابتی کشورشان، توقع‌ها و انتظارات جامعه که باعث شده است سطح امید در این کشورها پایین بیاید. درنتیجه سعی می‌کنند در ادبیات خود به این مسائل بپردازند و فرهنگ‌سازی کنند.✅ مسئله دیگری که وجود دارد این است که ادبیات شرق به ما در عین این‌که خیلی تفاوت دارد، نزدیک است. یک‌سری شاخصه‌های فرهنگی‌شان به ما شباهت دارد و به این دلیل وقتی داستان‌هایشان را می‌خوانیم هم‌ذات‌پنداری می‌کنیم؛ مثل احترام به بزرگ‌تر که در هر دو فرهنگ هست، یا مقوله‌‌ی کنکور را در فرهنگ شرقی هم می‌توان دید؛ مثل کنکور در ایران که این‌قدر مهم است و انتظارات از جوانان زیاد است و همه باید بهترین دانشگاه‌ها قبول شوند، یا تبعیض‌هایی که علیه خانم‌ها وجود دارد و حقوق نابرابری که هست. مثلا اگر کتاب «کیم جی یونگ متولد 1982» اثر چو نام جو را خوانده باشید می‌بینید که یک‌سری از مشکلاتی را که خانم‌های قصه با آن روبه‌رو هستند ما نیز داریم؛ درصورتی‌که برای خواننده غربی شاید خیلی از این مشکلات ملموس نباشد. شباهت‌های زیادی داریم که متاسفانه اکثر آن‌ها هم نکات منفی‌اند ولی به‌هرحال باعث می‌شود که هم‌ذات‌پنداری با داستان‌ها و فیلم‌های این کشورها در ما شکل بگیرد... 📝 لینک مطلب کامل در خبرگزاری ایبنا:ibna.ir/vdcaauneo49nuo1.k5k4.html🔹 کانال ادبى هنرى كافه داستان@CafeDastanMag