در پایان تراژدی، قهرمان تژادیک درمی‌یابد تصویری نادرست از رضایتمندیش داشته است؛ یا، شاید بهتر بگوییم این چیزی است که در پایان یک تراژدی در مورد یک قهرمان تراژدیک عیان می‌شود، خواه خود متوجه آن باشد یا نه. او بر این باور بوده که فلان چیز می‌تواند برایش رضایت به ارمغان بیاورد- چیزی که او به اساسی‌ترین معنای کلمه آن را می‌خواسته یا باور داشته که می‌خواسته است- و در جستجوی آن خود را تباه می‌سازد، و موجب تباهی‌های وسیع دیگری می‌شود.آدام فیلیپس از کتاب حسرت در ستایش زندگی نازیسته ترجمه میثم سامان‌پور